Een beetje lente in het weekend

August 16th, 2005

Dit weekend leek het ineens wel lente. Ik ben dus maar eens in de tuin gaan wieden, nou ja tuin, het is meer een oerwoud met gras van een halve meter hoog. Dat het gras zo hoog is zou ook wel eens onze manier van afzetten tegen de dwangmatige maairegimes van de meeste kiwi’s kunnen zijn. Dat regime bestaat uit elke week maaien (zomer en winter ) en dan wel tot de “dirt”, maar daarover misschien later wat meer. Maar goed ik heb dus flink gewied en daarmee ook de tuinafval zak goed gevuld. Die komen ze ophalen over een paar weken. Je hebt hier geen groene ton voor je tuinafval dat moet je zelf maar verzorgen. Dat hebben we nu maar eens gedaan. Green Fingers leveren een enorme zak en een rek om het ding in te hangen en dan komen ze die eens in de vier weken ophalen. Door het wieden waren er natuurlijk wel een hoop gaten ontstaan dus vond ik dat ik wel wat eenjarig spul mocht halen om het weer op te vullen. Op naar de Mitre10 Mega dus (soort enorme Gamma). Op de weg er naar toe zijn we wat huisjes langs gereden die te koop staan. We zijn voorzichtig eens aan het rondneuzen om iets te kopen. Er staan heel veel huizen te koop hebben we wel gezien. Zondag was het nog steeds mooi weer dus hadden we wel wat leuks verdiend vond ik, we zijn naar Kare Kare beach gegaan. Dit is echt een heel mooi verlaten strand. Het ligt in de Waitakere Ranges (een natuurgebied) net onder Piha. De bush komt tot bijna aan het strand. De zee is behoorlijk woest hier. Wat ik niet wist is dat een gedeelte van de film “The Piano” is opgenomen, maar dat kan ik me wel voorstellen nu. We hebben een klein stukje van een wandeling gedaan langs de kam van de heuvels die tot aan het strand staan. Wel een echt stukje Waitakere want het was goed modderig. De modder zat weer tot aan mijn knieën. De paden staan niet goed aangegeven dus je moet wel een beetje gokken welk pad het pad is dat je wil volgen maar een ongelooflijk mooi gebied. Op de terugweg kwamen we weer een echte kiwi tegen. Korte broek, wollen muts en wandelschoenen. We vroegen ons af of het een local was die op zijn “zondag middag eind van de dag wandeling” even op en neer naar de volgende baai loopt (zeker 5 kwartier heuvel op). Maar gelukkig kon hij ons wel vertellen of het pad wat we liepen weer naar de parkeer plaats terug ging. Op de terug weg (Patrick wou graag via de lange slingerweg terug) gezien dat zelfs zo aan de rand van het natuurgebied nog huizen staan en sommige te koop. Patrick leek het wel wat, maar ik weet niet of ik het leuk zou vinden om voor een pak melk minstens een half uur te moeten rijden over een kronkelweggetje…. Maar je weet maar nooit!

Posted in Alles en Niks | Comments (3)

Trein deel 2

August 5th, 2005

Viaduct Zoals beloofd het tweede deel met de foto’s, tenminste een paar foto’s. De rest staat allemaal op flickr als je er nog wat meer zou willen zien. Het begin van de rit was niet heel geweldig omdat de berg compleet in de wolken hing maar zodra we een beetje van het plateau vandaan waren trok de bewolking een beetje op en werd het landschap steeds interessanter. Het eerste viaduct was echt ongelooflijk om te zien, zo hoog. Helaas hier geen foto’s van want het was me nog een beetje te koud buiten. Klein treintjeHet is op zich maar een klein treintje. Drie wagonnetjes en een bagage wagon vooraan en dat is het wel. De trein is ook niet helemaal vol. Ik denk dat als er 50 man in de hele trein zit het veel was. Dat betekent wel dat iedereen gezellig aan een raampje zit en lekker veel ruimte heeft voor beentjes en handbagage. Ik heb een groot gedeelte van de rit op het open balkon gestaan om te genieten van het ongelooflijke uitzicht. Helaas schommelt zo’n trein toch wel heel erg dus niet alle foto’s zijn erg mooi geworden. Vooral van de donkere en woeste bossen is er niet veel van over. Dus je moet me maar geloven dat het hele landschap aan de “lord of the ring” films doet denken……Meer uitzicht De rit was wel een beetje aan de lange kant. Om een uur of vijf kom je weer in de meer bewoonde gebieden en wordt het langzamerhand donker. Maar dan moet je nog tot half 8 voordat je eindelijk in Wellington aankomt. Het station is dan al behoorlijk uitgestorven. Eigenlijk was de hele stad wel erg stil; zondag is duidelijk niet de uitgaans avond van Wellington.Woeste wolkenInmiddels weet ik dat donderdagavond de uitgaans avond is, maar meer door de herrie op straat vannacht dan doordat ik zelf ervan genoten hebt. Ik moet tenslotte wel goed opletten op de cursus. Vannacht was er hier ook een aardbeving maar ik moet bekennen dat ik het niet gemerkt heb…

Posted in New Zealand, Vakanties | Comments (3)

Even een voorproefje

August 3rd, 2005

DE BERG Hier is even een voorproefje van de foto’s in de sneeuw en de trein rit. Deze foto is genomen vanaf de skivelden. In de verte de helling waar Gandalf heeft gelopen……..

Posted in Alles en Niks | Comments (1)

Sneeuw en Trein deel 1

August 2nd, 2005

Ik heb best een spannend weekend achter de rug. Deze week zit in in Wellington voor een cursus en dacht om het leuk te maken met de trein te gaan van Auckland naar Wellington met een overnachting in National Park (vlakbij de skivelden van Mt Ruapehu). Dit keer geen vertragingen en om 7.25 am ging de trein echt weg. Vanaf Hamilton begint het echt mooi te worden. Wat vooral opvallend was in het begin van de rit was de rare laag hangende wolken waar de trein af en toe doorheen reed. Omdat je zover kan kijken en de wolken niet heel erg groot zijn geeft dit een raar licht effect, een beetje mysterieus. De wolken hebben ook een rare paars/bruin/gele kleur. Naar mate de ochtend vorderde verdwenen deze wolken en kwamen we geleidelijk aan ook meer in de bergen en heuvels terecht. Er is een viewing platform vooraan de trein waarbij je goed naar links en rechts kunt kijken zonder glas, alleen zie je dan te tunnels niet echt aankomen. Wat een herrie als je buiten staat en je gaat in een tunnel. Ik dacht echt dat mijn trommelvliezen zouden barsten maar dat gebeurde gelukkig niet. Zo rond half 12 was daar ineens “DE BERG”, ik moet dat wel in hoofdletters schrijven want zo’n indruk maatkt Mt. Ruapehu(voor een redelijk live beeld van de berg kijk hier eens). Onder een strak blauwe hemel is daar ineens die enorm hoge berg met hoge besneeuwde toppen. Echt ongelooflijk mooi. Natuurlijk heb ik hopen foto’s gemaakt maar vanuit een schommelende trein is dat misschien niet al te gemakkelijk. Het filmpje is bijna vol dus hoop ik ze deze week nog op flickr te kunnen zetten (cursus computers zijn overal goed voor….)

Om een uur of 1 kom je dan aan in national park, een heel nietig dorpje onderaan de berg op het plateau. Het is er erg drassig en het regent er heel veel. Wat ik me niet realiseerde was dat de skivelden bijna 20 km verderop zijn en als je na de lunch daar nog heen wil moet je wel je best doen. Gelukkig was Joanne van Skihaus (het hostel waar ik verbleef) zo aardig om even rond te bellen en om 3 uur kon ik mee met de bus die de skiërs weer ging ophalen. Hoe dichter je bij de top komt hoe bizarder het landschap wordt van het zogenaamde “beech forest” (kleine boompjes en alles nat) naar wat meer alpine waarbij je veel rotsen, flax en mossen heb en aldoor die besneeuwde toppen daarboven. Eenmaal boven is het niet meer zo vredig met al die skiërs op allerlei veldjes. Het was helaas te laat om nog met de skilift naar boven te kunnen maar ik had toch een ongelooflijk uitzicht en natuurlijk even op de sneeuw gestaan. Ik wist ook niet dat het een “Lord of the Rings” site was. Gandalf moet op een gegeven moment een langs stuk over sneeuwvelden hoog in de bergen lopen, dat was op de sneeuwvelden van Ruapehu. De sombere rotsige gebieden juist onder de sneeuw zijn gebruikt voor Mordor. Leuk om te weten toch? Ik zal deel twee van de rit later beschrijven. Hopelijk met foto’s……

Posted in Alles en Niks | Comments (2)

FilmFestival weer voorbij..

July 25th, 2005

Nou het is weer voorbij voor een jaar en helaas is de winter nog niet voorbij, alhoewel de bollen al volop bloeien maar ik heb in inmiddels begrepen dat bollen hier geen voorjaars bloemen zijn maar midwinter bloemen.. Goed de films. De hele week weer rustig tot vrijdag. Met meteen een behoorlijk heftige film maar wel erg goed en zeer aan te raden. 36 quai des Orfèvres Een film over 2 politie officieren die elkaars rivalen zijn en aan het eind ook elkaars vijanden. Ze nemen het geen van beide erg nauw met regels. Ik had af en toe moeite met het onderscheiden van criminelen en politie agenten. Daniel Auteuil en Gérard Depardieu maken de film extra leuk. Zaterdag was het een echte film dag. We begonnen al om 11 uur ‘s morgens met “Mana beyond Belief” Een hele leuke en vaak grappige documentaire over wat verschillende culturen aan rituelen hebben en wat voor hun “Mana” is. Hele uiteenlopende dingen worden gefilmd. Een man in Nieuw Zeeland die vertelt dat Mana ook in de stenen zit, een budhistische tempel die uit een gouden rots bestaat, het “kersenbloesem” festival in Japan (dat bestaat vooral uit Sake drinken), Elvis gangers in Memphis en als laatste een man (Dr Evermor) die de “Forevertron” gebouwd heeft. Meteen hier achter aan (snel van het ene theater naar het andere) Up and Down of Horem pádem. Een hele bizarre film over het moderne Tsjechie. Er komen scheidingen, baby roof, mensen smokkel, voetbal fans etc in voor. Maar het is wel een leuke en vooral grappige film met een heel geel filter als Australië in beeld komt. Na deze film hadden we wel even een pauze om ‘s avonds de film “Rois et Reine” of Kings and Queen” zoals hij hier heet te gaan kijken. Een heel mooie, intrigerende en ook grappige film met veel onverwachte wendingen en diepere verhaallijnen dan op het eerste gezicht lijkt. Zaterdag waren we wel een beetje uit ge-filmfestivalt maar er kwam nog een zondag. Maar twee films maar wel achterelkaar. Een lange zweeds/engelse film, heel mooi en romantisch (Patrick zal wat moeite hebben om het na te vertellen omdat hij veeeeel te laat binnen kwam en vervolgens een mevrouw ging irriteren door zijn boterhamzakje veel te lawaaierig open te maken) “Queen of Sheba’s Pearls”. Het gaat over het leven “in the country” in de jaren 40 en 50 in Engeland. In 1 huis wonen zowel de “reverent” van het plaatselijke kerkje als de begrafenisondernemer en zijn familie. In het begin zijn het allemaal losse volwassenen die of door familie of door het werk met elkaar te maken hebben. Scene’s waarbij een rouwkoets gebruikt wordt om naar het strand te gaan met een volle kist die de achterbak deelt met strandstoeltjes en een picknick mand zijn wel grappig in deze film. De laatste film was wel een waardig eind. Het was een film uit 1925 waarbij het Auckland Philharmoniker voor de muziek zorgde. “Battleship Potemkin” is de titel van de russische revolutie propaganda film. Nu ik er wat over internet ging opzoeken begrijp ik dat de film in de “filmwereld” een hele bekende is en zelfs een beetje uitgekauwd is maar ik moet zeggen dat ik er erg van onder de indruk was. Vooral met de muziek erbij kun je voorstellen hoe mensen er in die tijd naar gekeken moeten hebben en zich daarna sterk wilde maken voor de revolutie. En dat allemaal om een lepel borsht………

Posted in Theater en Film | Comments (4)