Afgelopen zaterdag zijn we op een leuke manier weer naar de Waitakere Dam gegaan. Om de dam aan te leggen hebben ze 100 jaar geleden een treinlijntje aangelegd waar een heel klein treintje kan rijden. Een van de obstakels is een 700 m lange tunnel, dat wil zeggen de tunnel is natuurlijk geen obstakel maar voor dat de tunnel er was, was de berg wel een obstakel. Ze hebben er een jaar over gedaan om de tunnel te graven! Om te vieren dat het trein lijntje er 100 jaar ligt heeft Watercare samen met waitakere tramline society dagen georganiseerd waarbij de bezoekers met het treintje naar de dam kunnen en een bezoek aan het filterstation kunnen brengen wat daar ook staat. Ik had me een beetje vergist in hoe we zouden moeten rijden en ipv om te draaien dacht ik dat we wel binnendoor konden gaan. Patrick had niet op de kaart gekeken en had dus geen idee waar ik hem naar toe leidde en had het idee dat we echt helemaal in de middle of nowhere terecht kwamen. Het was eigenlijk een heel mooi gebied maar omdat het niet echt doorgaande wegen zijn kom je er nooit; een stukje van de weg was zelfs onverhard maar gelukkig klopte de kaart wel en kwamen we op tijd bij het start punt van de trein aan.

Wij zouden in het treintje van 13.00 naar de dam gaan. Ik had me wel gerealiseerd dat het een klein treintje was maar ik was wel heel blij dat we niet met zijn vieren in een compartimentje hoefde te zitten want dat had waarschijnlijk niet gepast. De waarschuwing dat je niet op de bank mag staan was ook erg grappig. Patrick kon niet eens rechtop zitten! De tunnel is erg grappig om doorheen te gaan, er zitten namelijk glow-worms en die zijn toch altijd wel erg leuk om te zien. Vanwege de regen stond het water in de dam erg hoog en was er een mooie waterval te zien van het water wat over de dam heen stroomt.

Aan het eind van de rails werden we opgewacht door een dame die aan “Ark in the Park” mee werkt. Dit is een project wat van de Waitakere Ranges een open sanctuary voor vogels te maken. Ze doen hun best om gedeeltes van het park “pest” vrij te maken door vallen te zetten voor ratten, stoats, possums en ander ongedierte. Als een groot genoeg gebied pestvrij is dan zetten ze vogeltjes uit die voorheen ook voorkwamen in het gebied en hopen dat ze daar dan gaan broeden. De “robin” is onlangs uitgezet en er zijn al een paar broedende paartjes gesignaleerd dus ze zijn wel op de goede weg. De waitakere ranges zijn toch wel heel speciaal. Het is een heel nat gebied en alle bomen en struiken zitten on der de mossen en varens. Het blijft erg mooi en dat zo dicht bij de stad. We zijn nog wat over de dam zelf gewandeld en daarna weer terug naar het treintje. Het begon net te regenen dus we ware net op tijd. Weer door de tunnel, glowworms bewonderd en op naar het filter station. Daar werden we rondgeleid door een heel enthousiaste Watercare man. Hij heeft ons helemaal uitgelegd hoe het water gefilterd wordt en hoe het in de pijpen terecht komt in de stad en waarom ons water soms naar chloor stinkt. Het was wel erg grappig om te zien allemaal. We hebben de middag afgesloten met een goed kiwi gebruik. Grilled sausage op een boterham.