Corrie is in Nieuw Zeeland

Corrie bij de Waterval

Afgelopen woensdag is Corrie na een tussenstop van vijf dagen in Indonesia in Auckland geland. Zowaar was ze al binnen een halfuur door customs heen!
Dat viel weer mee.
Gister zijn we meteen op stap gegaan. De westkust bekeken; Waitakere Ranges, Gannets op Muriwai (foto’s staan al op flickr). De waterzak is ook uitgeprobeerd (zie foto).
Corrie is ook een eigen weblog begonnen waar ze haar avonturen van deze vakantie bij zal houden.

Trein

De Aucklandse stadstrein heeft onlangs zijn vertrektijden aangepast om beter op tijd te kunnen rijden. Maar ik maakte van de week iets mee waardoor ik wel begreep waarom we nooit zulke strakke schema’s als in Nederland zullen krijgen…… De stadstreinen hebben geen toiletten, het zijn meer een soort metro treinen. Afgelopen vrijdag zat ik aan het eind van de middag in de trein van de stad naar huis. In de coupe zaten ook 2 families met een stuk of 5 6 kinderen (ze renden zo doorelkaar dat ik niet precies zag hoeveel het er nu waren), duidelijk al een hele dag op stap. Toen we op Baldwin Av stopten (echt het kleinste stationnetje van de lijn) vroeg een van de ouders iets aan de conducteur en rende met een jongetje het perronnetje op en liet hem tegen de schutting plassen! Maar ja toen moest nummer 2 natuurlijk ook….. De conducteur draaide zich om naar de rest van de coupe en vroeg, heel lijdzaam, of iemand anders soms ook nog moest…… In de tussentijd stond de trein met conductuer en passagiers en al geduldig te wachten tot de kindertjes klaar waren en weer in de trein zaten en gingen we rustig verder al was het dan een paar minuten te laat.

“When are you doing your shopping?”

Kerst nadert. Santa heeft zondag zijn parade in Auckland en iedereen begint zijn vakantie dagen te plannen…. Zo ook bij de council. Ik werd door mijn nieuwe teamleader benadert om te vragen wanneer ik mijn overuren ga opnemen en wel voor dat mijn contract afloopt. Nu ben ik net bezig met een project af te ronden dus ben juist overuren aan het maken en mijn hoofd stond er niet echt naar om daar over na te denken. Vervolgens vroeg ze ook nog eens: “When are you doing your shopping?” Mijn mond viel open van verbazing… Ik dacht dat de bemoeizucht van mijn teamleader nu echt te ver ging en wou bijna uitvallen om te vragen wat haar dat aanging, toen ze zag dat ik absoluut niet begreep waar ze het over had. Ze legde uit dat we van Harry, onze ceo (niet te verwarren met Bob de burgemeester), een halve dag vrij kregen om Christmas shopping te doen…… Dat is toch wel aardig van hem, gelukkig controleren ze niet of je daadwerkelijk gaat shoppen op die halve dag…

Eagle County Cup

Afgelopen zaterdag waren Patrick en ik uitgenodigd voor het bijwonen van de “Eagle Technology Counties Cup” in Pukekohe. Dit werd georganiseerd door mevrouw Eagle, die eigenaar is van het software huis Eagle Technology en bij de council spenderen we een hoop geld aan haar. Ik dacht eigenlijk dat in Pukekohe alleen V8 races werden gehouden dus ik was niet helemaal zeker wat voor races het waren totdat ik zag dat er een dresscode van” jacket and tie” was, dan moeten het wel paarden zijn. Nou, helemaal opgedoft, op een zaterdagmorgen, in de trein en de bus naar het kantoor van Eagle. Meer mensen stonden daar te wachten, sommige wat onwennig in pak en das, want dat is in de GIS wereld niet echt gebruikelijk om te dragen. Om elf uur verschenen er 2 bussen om ons naar Pukekohe te brengen. Ik had me nooit gerealiseerd dat het nog zo’n eind weg was. Het was zeker 40 minuten rijden! Daar aangekomen werden we naar de zogenaamde vip room gedirigeerd. Het was misschien ooit een viproom maar het was nu een beetje aftands eerlijk gezegd….. Wel champagne en broodjes met zalm en garnalen enzo en een mogelijkheid om naar buiten te gaan om op de tribunes te zitten. Het was ongelooflijk mooi weer dus dat zat erg mee. Omdat het toch paardenraces waren moesten we toch maar wat wedden, anders doe je niet mee. Geen flauw idee wat “quinella”, “either way”, “place” allemaal betekent maar we dachten als we nu 2 paarden uitkiezen en aan de dame in het hokje vragen wat we er mee kunnen doen dan moet het wel lukken. We kregen een quinella met Al Jameel (met blinkers!!) en Silvanraad (ja dat paard moest wel winnen natuurlijk) voor 5 dollar. Vijf minuten voor de race worden alle paarden geparadeerd voor het publiek. Al Jameel leek wat klein en Patrick vond dat het een klein hoofd had maar ja, weten wij veel of dat een goed of een slecht teken is. De jockey’s stegen op en reden naar de start en daar gingen ze al. Tot onze verbazing ging het redelijk met onze paarden maar we wisten niet of we nummer 1 en 2 goed gegokt moesten hebben……Nog net tijd om een foto te maken en de race was al weer afgelopen en wie staan er op 1 en 2………Al Jameel en Silvanraad!! Helemaal lacherig en verbaasd natuurlijk onze winst opgehaald. 50 dollar! toch leuk. De tweede race een box quinella gedaan maar we zijn er nooit achter gekomen hoe dat nu werkt want na de eerste race had een jockey geklaagd over de track en een inspectie team had het track afgekeurd……….. Geen races meer voor die dag en voor de komende maanden. Ik begrijp niet zo goed wat er nu mis was met het track, iets met een droge “patch” en een natte “patch” en waarom dat nu ineens een probleem was, maar het was wel erg jammer. Gelukkig bleef het jazz bandje spelen en was er een heerlijk buffet met bakken vol met oesters, prawns en mosselen en natuurlijk nog meer champagne. Een beetje rozig zijn we de bus om een uur of 5 weer ingestapt en na een vertraging (er was iemand kwijt, maar die bleek in een bus te zitten van een ander gezelschap???) weer terug naar Auckland. We hebben de smaak nu wel te pakken en willen nog wel een keer naar paarden races gaan kijken in de hoop dat er dan wel meer dan 1 race is…….

Karori Wildlife Sanctuary

Afgelopen dagen ben ik in Wellington geweest voor een GIS user group congres. Dat was erg leuk zelfs leerzaam en het eten en het feesten was ook erg gezellig. Woensdagmiddag hadden we nog wat tijd over tussen het eind van de conferentie en onze vlucht van 4 uur ‘s middags en het was zowaar ongelooflijk mooi weer (in tegenstelling toen we er zondag aankwamen; je komt uit 21 graden zonnig Auckland en wordt in winderig bewolkt 13 graden Welington gegooid, brrrr) dus om nou eens niet te gaan shoppen zijn mijn baas en ik naar het Karori Wildlife Sanctuary gegaan. Dat is een echte aanrader, voor iedereen die nog eens tijd over heeft in Wellington. Het is eigenlijk heel dicht bij de stad. Nog geen 10 minuten rijden, vind je 250 ha bush. Er zijn 2 grote reservoirs in het reservaat, zodat je een gevarieerde omgeving heb van bush en wetland. Sommige vogels worden bijgevoerd zoals de “Kaka” een kleine papagaai achtige. We waren precies op tijd voor het bijvoederen wat er voor zorgden dat we er een flink aantal hebben gezien, zowel van dichtbij als ook vliegend over de vallei terwijl we op de dam van stonden. Als deze papagaaien vliegen kun je goed de rood bruine onderkant van hun vleugels zien, erg mooi. Het geluid wat ze maken is wat minder mooi, een soort oude deur die krakend open gaat. Veel tuis gezien, eigenlijk nog nooit zoveel bijelkaar en een leuk eendje genaamde scaup. Weet niet zo goed of het een eendje of een fuut is want het duikt onderwater en zwemt echt hele einden onder water. Scaup