Archive for the ‘Theater en Film’ Category
Guns of Motutapu
April 26th, 2006
Ja, ja weer over het eiland maar dit keer geen mothplants maar “gun placements”
De Motutapu trust heeft een film laten maken over de geschiedenis van het eiland en de kanonnen die er geplaatst zijn om Auckland te beschermen tegen de duitsers en japanners. Chris Keenan van 4dCanvas heeft er 11 computers 9 maanden voor moeten laten rekenen (hij deed dat thuis en volgens hem was het in die tijd wel erg warm in zijn huis) om te reconstrueren hoe de kanonnen er uit zagen en hoe het hele complex eruit gezien moet hebben en dat allemaal in mooie 3D modellen. Het ziet er erg mooi uit. Er staan wat voorbeelden op zijn website.
Maandag avond (de avond voor Anzac day) was de officiële premiere voorstelling in het museum georganiseerd door Auckland City Council. Bridget van de Trust had er voor gezorgd dat alle vrijwilligers ook uitgenodigd werden. Dus Patrick en ik kregen ook een uitndoging van de burgemeester van Auckland Dick Hubbard (hij is ook de directeur en oprichter van hubbard cereals……) om aanwezig te zijn. Dat hebben we dus maar gedaan. We waren een beetje vroeg dacht ik maar dat was niet zo erg. Eerst een drankje en hapjes, toen het officiële gedeelte waarin iedereen elkaar moest bedanken voor vanalles en nog wat. Ook de premier was aanwezig en ze hield een aardig praatje. Blijkbaar vind ze geschiedenis leuk want ze noemde zichzelf een “history buff”. Er werd ook verteld dat de afgelopen 10 jaar er al 350.000 bomen geplant zijn op Motutapu ondanks dat er een beetje een transport probleem is omdat we altijd alle mensen moeten vervoeren van Rangitoto naar de planting sites. Maar daar komt dit jaar een einde aan want de Trust heeft geld gekregen om de steiger bij Home Bay op te laten knappen zodat de grotere boten en ferry’s daar ook kunnen aan leggen.
Na al de bedankjes en praatjes konden we de film bekijken. Ondanks dat het best een prestatie is al die 3d modelling is het publiek inmiddels wel verwend met alle computer spelletjes en animatie films en appreciëren ze misschien niet wat een werk er inzit. De film gaat verder ook over de hele geschiedenis en het is best een leuke film geworden vond ik.
Na de film nog even nagepraat en dan is het zondag weer tijd voor het echte werk…..er zijn nog genoeg mothplants te verwijderen van het eiland!
Posted in New Zealand, Theater en Film | Comments (2)
Rare “La Traviata”
September 26th, 2005
Zaterdag eindelijk weer eens cultuur. Ik had kaartjes voor La Traviata gekocht. Misschien niet zo’n spektakel opera maar toch wel een erg mooie. Ik had alleen niet gerekend op een wat vreemde moderne uitvoering. Blijkbaar had ik het kunnen weten als Dmitry Bertman de director is. Ik had natuurlijk ook de review uit de NZ Herald kunnen lezen kunnen lezen die begint met: “How many expected New Zealand Opera’s La Traviata to open with an S&M party, featuring leather posing pouches, dog collars and Flora Bervoix as Hostess with a Whip?”
Ik vond het wel vreemd dat deze in leer gehulde sm lieden een lied begonnen te zingen over waarzeggers en matadoren……….
Dat neemt niet weg dat ik de muziekale uitvoering erg mooi vond. De zangeres die Violetta speelt (de russische Elvira Fatykhova) kon wel erg mooi zingen. En de duetten met haar minnaar en de vader van haar minnaar waren wel erg indrukwekkend. Patrick zijn commentaar was wel: “Het is natuurlijk erg knap dat je zo hoog kunt zingen maar je moet je toch af vragen of je het ook moet doen” en hij vond het erg lang duren. Het was niet eens een lange opera………
Posted in Theater en Film | Comments (1)
FilmFestival weer voorbij..
July 25th, 2005
Nou het is weer voorbij voor een jaar en helaas is de winter nog niet voorbij, alhoewel de bollen al volop bloeien maar ik heb in inmiddels begrepen dat bollen hier geen voorjaars bloemen zijn maar midwinter bloemen.. Goed de films. De hele week weer rustig tot vrijdag. Met meteen een behoorlijk heftige film maar wel erg goed en zeer aan te raden. 36 quai des Orfèvres Een film over 2 politie officieren die elkaars rivalen zijn en aan het eind ook elkaars vijanden. Ze nemen het geen van beide erg nauw met regels. Ik had af en toe moeite met het onderscheiden van criminelen en politie agenten. Daniel Auteuil en Gérard Depardieu maken de film extra leuk. Zaterdag was het een echte film dag. We begonnen al om 11 uur ‘s morgens met “Mana beyond Belief” Een hele leuke en vaak grappige documentaire over wat verschillende culturen aan rituelen hebben en wat voor hun “Mana” is. Hele uiteenlopende dingen worden gefilmd. Een man in Nieuw Zeeland die vertelt dat Mana ook in de stenen zit, een budhistische tempel die uit een gouden rots bestaat, het “kersenbloesem” festival in Japan (dat bestaat vooral uit Sake drinken), Elvis gangers in Memphis en als laatste een man (Dr Evermor) die de “Forevertron” gebouwd heeft. Meteen hier achter aan (snel van het ene theater naar het andere) Up and Down of Horem pádem. Een hele bizarre film over het moderne Tsjechie. Er komen scheidingen, baby roof, mensen smokkel, voetbal fans etc in voor. Maar het is wel een leuke en vooral grappige film met een heel geel filter als Australië in beeld komt. Na deze film hadden we wel even een pauze om ‘s avonds de film “Rois et Reine” of Kings and Queen” zoals hij hier heet te gaan kijken. Een heel mooie, intrigerende en ook grappige film met veel onverwachte wendingen en diepere verhaallijnen dan op het eerste gezicht lijkt. Zaterdag waren we wel een beetje uit ge-filmfestivalt maar er kwam nog een zondag. Maar twee films maar wel achterelkaar. Een lange zweeds/engelse film, heel mooi en romantisch (Patrick zal wat moeite hebben om het na te vertellen omdat hij veeeeel te laat binnen kwam en vervolgens een mevrouw ging irriteren door zijn boterhamzakje veel te lawaaierig open te maken) “Queen of Sheba’s Pearls”. Het gaat over het leven “in the country” in de jaren 40 en 50 in Engeland. In 1 huis wonen zowel de “reverent” van het plaatselijke kerkje als de begrafenisondernemer en zijn familie. In het begin zijn het allemaal losse volwassenen die of door familie of door het werk met elkaar te maken hebben. Scene’s waarbij een rouwkoets gebruikt wordt om naar het strand te gaan met een volle kist die de achterbak deelt met strandstoeltjes en een picknick mand zijn wel grappig in deze film. De laatste film was wel een waardig eind. Het was een film uit 1925 waarbij het Auckland Philharmoniker voor de muziek zorgde. “Battleship Potemkin” is de titel van de russische revolutie propaganda film. Nu ik er wat over internet ging opzoeken begrijp ik dat de film in de “filmwereld” een hele bekende is en zelfs een beetje uitgekauwd is maar ik moet zeggen dat ik er erg van onder de indruk was. Vooral met de muziek erbij kun je voorstellen hoe mensen er in die tijd naar gekeken moeten hebben en zich daarna sterk wilde maken voor de revolutie. En dat allemaal om een lepel borsht………
Posted in Theater en Film | Comments (4)
Week twee van het filmfestival
July 18th, 2005
De tweede week van het filmfestival zit erop. Door de week hebben we het rustig gehouden met niet te veel films. Dinsdag een heel vreemde film gezien. Een soort horror komedie maar niet in de zin van dat je veel bloed zag enzo, alleen de gedachte aan wat er eigenlijk gebeurde was nogal gruwelijk maar omdat het op zo’n belachelijke wijze gefilmd was was het weer grappig. Het is een film in Hongkong gemaakt, genaamd “Dumplings”. De film gaat over een actrice die haar jeugdige huid terug wil krijgen om de affecties van haar man terug te winnen. Daarvoor gaat ze bij de wat mysterieuze Mei langs om haar “beroemde” dumplings te eten. Maar de inhoud van de dumplings maakt het allemaal wat gruwelijk……. Donderdag naar een Indonesisch/Nederlandse film geweest. “Shape of the Moon” (of stand van de maan in het Nederlands). Ik heb gezien dat hij niet meer in Nederland draait, dat is wel jammer, want ik kan hem echt aanraden. Het is meer een documentaire over een gezin in Jakarta en alle dingen die ze meemaken. De moeder raakt de bank kwijt omdat ze hem gekocht heeft met een lening van een woekeraar en die niet op tijd terug kan betalen, de zoon bekeert zich tot de islam omdat zijn vriendin een moslima is en volgens de leraar die de man bezoekt is daardoor zijn huwelijk met haar niet geldig en zal zij altijd de status van prostituée houden! Het grappige wat deze leraar ook nog beweert is dat het beter is een slechte moslim te zijn als een christen. Zijn redenatie was, dat wanneer je een slechte moslim ben wordt je gestraft, maar als de straf voorbij is kom je in de hemel, als christen heb je echter geen enkele kans om in de hemel te komen. Een andere mooie scène is als de moeder besluit terug te gaan naar geboorte dorp in midden Java omdat ze Jakarta niet meer aangenaam vind om te wonen. Ze bezitten daar nog een huis maar het moet naar een andere plek in het dorp verhuist worden. Wat doe je dan. Je ronselt alle mannen van het dorp en die tillen dan je huis op en sjouwen het naar de nieuwe fundering. Eerst wordt en natuurlijk een bezweringsritueel uitgevoerd om de boze geesten te verjagen en de goede aan te moedigen om te blijven. Als het dan te zwaar blijkt om te sjouwen vraag je Pak Hadji om een lied over Mohammed te zingen en dan lukt het wel. Het huis stond op de nieuwe fundering maar Ibu vond dat de voordeur verkeert stond (met het oog op boze geesten?) dus moesten ze het hele huis nog een keer omdraaien. Vrijdag weer een ietwat bizarre film. “Me and You and Everyone We Know” In deze film is niemand normaal en iedereen gedraagt zich vreemd. Ik vond het wel een grappige film maar Patrick vond het niet een erg leuke film. Er zit niet veel verhaal in maar omdat de mensen zich zo bizar gedragen is het wel een vermakelijke film. Zaterdag twee films. Eerst een hele lange maar wel heel erg mooie film “Life is a Miracle” . Het gaat over een ingenieur die een trein traject aan het aanleggen is in een streek in Servië vlakbij Bosnië. Het trein traject zou de heel arme en nog best primitieve streek moeten veranderen in een toeristisch paradijs. Maar helaas komt de oorlog dichterbij met alle gevolgen van dien voor alle personen in de film. Toch is het geen oorlogsfilm. De oorlog is wel het onderwerp maar het gaat meer om de mensen die in die streek wonen en met heel andere dingen bezig zijn. Een echte aanrader in ieder geval! De tweede film op zaterdag was een documentaire genaamd “The Wild Parrots of Telegraph Hill”. Patrick en ik hadden beiden de beschrijving niet heel goed gelezen want we hadden klakkeloos aangenomen dat deze film in Australië speelt maar het speelt zich af in San Francisco. Het gaat om een man, een wat verlopen type ( hij wordt ergens op het web ook een “Bohemian St Francis” genoemd), die wilde en verwilderde Papegaaitjes voert en ze ook helemaal bestudeerd. Hij kan de individuen onderscheiden en gaat ook op zoek naar waar ze hun nesten hebben en verzorgt ze als ze ziek zijn. Mooi verhaal en leuke opnames van San Francisco en natuurlijk van de vogels. Gister, zondag, maar 1 film, maar wel weer een lange: “Mondovino”. Weer een documentaire maar dit keer over wijn. Of eigenlijk over de mensen die wijn verbouwen. De tegenstellingen tussen de kleine wijn verbouwers en de grote wijnhuizen en Wine corporations uit de VS. Het is een film die je wel aan het denken zet. Het is wel duidelijk dat de filmmaker zelf meer zag in de diversiteit van alle wijn en vooral Michel Roland, een wijn consultant, komt er niet heel goed af in de film. Ik kreeg er wel zin in wijn van…. Dat was het afgelopen week. Deze week door de week geen films, pas op vrijdag weer.
Posted in New Zealand, Theater en Film | Comments (1)
Aaarch Regen maar gelukkig is er het Filmfestival!
July 11th, 2005
Brrrr, vorige week begon de winter dan toch echt. Drie dagen lang regen en nattigheid en dan bedoel ik ook echt 3 dagen lang regen. Ik was gewoon vergeten hoe de zon eruit zag…..Toen die vrijdag eventjes scheen werd iedereen ineens weer vrolijk. Gelukkig begon vrijdag ook het Auckland International Film Festival. We doen dit jaar niet zo gek en gaan maar naar 16 films….. Patrick vond de film van vrijdag niet echt leuk omdat het geen echt eind had en je met allerlei vragen bleef zitten maar ik vond hem toch wel pakkend. “Hidden” heet de film of “Caché” Zaterdag hebben we ons vermaakt met een ontzettend leuke oude kinderfilm genaamd “The 5000 fingers of Dr T” uit 1952. De zaal zat vol met mensen van alle leeftijden van een jaar of 6 tot 60 en dan ook de hele range. Naast mij zaten 2 jongens van een jaar of 16 met broeken met kruizen op de knieen en capuchons op maar het doek ging op en ze begonnen al te lachen (ik moet eerlijk zeggen dat ik dacht dat ze onder invloed van het een of ander waren maar dat heb die gedachte heb ik later bijgesteld). Het is een echte “Dr Seuss” film met alle gekke namen en liedteksten die er bij horen. Heel erg leuk dat een film uit ‘52 kinderen nu nog kan vermaken! Hierna een serie korte films gezien van Nieuw Zeelandse filmmakers. De film die er uitsprong was “Tama TÅ«” van Taika Waititi Cohen. De filmmaker is genomineerd met zijn film “Two Cars One night” voor de 2005 Academy Award voor short film. Tama TÅ« is ook een korte film, maar 18 minuten, en laat zien hoe een MÄori batalion gedurende WWII een nacht moeten wachten in een Italiaanse ruïne en hoe ze elkaar bezighouden. Ik vond het echt ontzettend mooi gemaakt en heel indrukwekkend. De laatste film die we gezien hebben zat in de categorie “niet echt aan te raden” Je weet hoe ze het hebben over “zinloos geweld”? Nou, deze film ging meer over “zinloze sex” Het ging alleen over het bijwonen van een concert en sex na afloop, er zat ook nog iets in over dat de kerel naar Antarctica ging om ijs te boren maar dat was niet duidelijk wat dat nu in de film deed. Ik heb onder de film een oplossing van een van mijn data problemen op mijn werk bedacht, zo interessant was het. De titel van de film is “9 Songs”. Zondag en vandaag hebben we een dag rust en dan gaan we morgen weer naar de film. Ik zal wel laten weten of de filmkeuzes goed geweest zijn of niet…….
Posted in Alles en Niks, Theater en Film | Comments (3)