Machtig mooi vuur(werk)

Groupe F, een Franse theater groep trad op in het Domain van Auckland als opening van het AK07 festival. Met Jan en Vanessa ben ik daar geweest en ook met wat Flickr vriendjes om wat foto’s te kunnen maken onder genot van een glaasje wijn en wat te knabbelen natuurlijk.

Aimi and Edwin

We waren er al voor het donker en snel begon het hele domein zicht te vullen met mensen. Wij zaten helemaal vooraan en toen ik achterom keek zag ik dat er wel heel veel mensen waren. Zoveel heb ik er eerder nog niet bijelkaar gezien in het domain.

Light test...

Om het wachten wat te vermakkelijken waren er twee lokale bands die op traden. Ik ben vergeten hoe de eerste heet maar ze komen uit Kare kare geloof ik en het was echt heel leuke muziek. Toch eens opzoeken hoe ze nu heten. Eindelijk was het zover en was het donker genoeg om voor groupe F op te treden.

Museum in evening light

De setting was erg mooi met het museum mooi verlicht tegen de achtergrond. Ik vroeg me af of het het nieuwe dak stiekum niet een onderdeel van de show was en misschien de lucht in zou gaan maar dat bleek toch niet het gevolg.

Eindelijk begon Groupe F. We zaten erg dichtbij en er was heel veel te zien maar voornamelijk veel vuur.

Fire works on stilts

En muziek………….Het is moeilijk te beschrijven wat ze precies doen.

Fire

Het is een soort totaal ervaring en ik weet niet of de foto’s een beter inzicht geven. Het is wel grappig dat met mijn kleine camera ik toch ongeveer dezelfde soort foto’s kon maken als de mensen met hun slr cameras.

Criss cross fireworks

Als je nog meer fotos wil zien van de flickr vriendjes van dit evenement klik dan hier .

Het was wel te snel afgelopen vond ik. Ik zou met Vanessa mee rijden, tenminste ze zou me thuis brengen aangezien haar auto toch ergens op de route naar mijn huis geparkeerd stond.

After the fireworks

Met de enorme mensenmassa liepen we Mountain rd af. Helaas toen we bij haar auto aankwamen,deed deze niet zoveel meer. Alle lichtjes in het dashboard brandden zelfs met de sleutel eruit maar de auto was helemaal dood. AA (Anwb) gebeld. Dat duurde wel even want al die duizenden mensen moesten ook door die weg. Toen de AA meneer kwam mopperde hij veel over de Europese auto’s mopper mopper (Vanessa rijdt een oude Audi) en kon eigenlijk niets doen dus moest de sleepwagen eraan te pas komen.

Vanessa's car is being towed away.. Het was inmiddels bijna middernacht dus de sleepwagen meneer was ook niet zo blij (was uit zijn bed gebeld) maar was wel zo vriendelijk om mij ook nog even thuis af te zetten…

Rialto, geweldige bioscoop

Gister ben ik eindelijk met een fles wijn de bioscoop naar binnen geweest. Ik wist dat het kon bij Rialto maar om de een of andere rede kwam het er nooit van. Gister dus wel. Het tijdstip was goed, 6 uur borreltijd flesje wijn bij de bar, keurige glaasjes konden we zo naar binnen om de film The Queen te gaan kijken. De stoelen in Rialto zijn ook heerlijk en je hebt genoeg plek om je glaasje en je flesje wijn neer te zetten.

De film is ook erg aan te raden en niet alleen omdat we hem bekeken hebben met een glaasje op. De dame die de koningin speelt en de man die Tony Blair speelt (volgens mij speelde hij ook in de young ones?) zijn erg overtuigend.

WOW, wat een geweldige show!

Vrijdagavond was het zo ver. Patrick, Judith en ik gingen eindelijk naar een WoW show. WoW staat voor World of Wearable Art. Een paar zomers geleden zijn we al met mamma in het museum van de bedenkster van WoW in Nelson geweest en het leek me toen al wel erg leuk om dat een keer mee te maken. Gister was het dan zover. Zodra je in de buurt van de venue komt krijg je al een beetje een straat theater atmosfeer. Mensen op stelten bandjes. Vreemde personages die door het publiek lopen en heel veel publiek. De mensen die creaties naar de wearable art show sturen proberen allemaal op hun manier speciaal en uniek te zijn en dat leidt tot heel bizarre creaties en heel mooie en heel grappige. Er zijn dan ook een hoop categorieen waar ze prijzen in kunnen winnen. Helaas heb ik er geen foto’s van want we mochten niet fotograferen binnen maar mijn favorieten waren wel de love of icarus (die kreeg dan ook de overall award) een een creatie gebaseerd op flax in bloei. De Love of icarus was gemaakt van kraagophouders (plastic dingetjes) maar schitterde alsof het van diamanten gemaakt was. Ik vond toch nog een paar foto’s op internet op de pagina van dominion post.

The Love of Icarus

Een andere favoriet was een duo over de Wind in Wellington: Blow Me. Een van de twee moest duidelijk tegen de wind inlopen en de ander met de wind mee. Het was echt heel goed gemaakt.

Blow Me

Hier staat een stukje en een filmpje op internet maar ik weet niet hoe lang de link blijft werken WoW

Wij waren in ieder geval erg onder de indruk van de hele show en kwamen er elke keer weer op terug dit weekend; “Oh, en die was ook erg mooi en die ook, etc” Harakeke

Gelukkig zijn de vier Noels wel grappig!

Vrijdag avond naar de 4 Noels (ze zijn met zijn drieen) en hun show “The magnificent 17” geweest. Dit keer in een heel klein theatertje (Herald Theater) met een zaal die meer een tribune is dan een zaal, maar wel erg gezellig.

De vier Noels zijn onbeschrijflijk grappig. Ze zetten een verhaal neer in een uur tijd en daar komen gerust 20 personen in voor. Met rare blikken en pruiken zijn ze zo iemand anders. Het verhaal is niet elke keer hetzelfde want ze improviseren er tussendoor ook op los en reageren behoorlijk op het publiek. Ik geloof niet dat er iemand in het publiek was die ze niet leuk vond (zie ook de review), je bent meteen helemaal relaxed aan het eind. Ze komen uit Australie (het zijn eigenlijk Kiwis maar zijn ergens Ozzies geworden) maar als ze ooit in Nederland zouden zijn is het zeker aan te raden om naar ze toe te gaan. 

 

Dom Irrera of Dom uit Amerika

De winter is binnen gestormd, het is koud en nat maar het comedy festival is begonnen dus hopelijk vrolijken we daar weer een beetje van op.

Ik was een beetje op de folders en reclame afgegaan dat de act van Dom Irrera (hij werd de godfather of stand-up comedy genoemd) echt een geweldige act was. Dus ik daar kaartjes voor gekocht, ook wel een beetje omdat het in het St James theater in Auckland was en daar waren we nog nooit geweest.

Het theater is wel een mooi theater. Het was even moeilijk om er in te komen. De enige ingang die ik wist bleek de achteringang en die was dicht omdat ze maar 2 kaartjes scan apparaten hadden. Dus omgelopen naar de voorkant, staan er 2 kleerkasten bij de ingang. Een vraagt aan Patrick of hij zijn rugzak mag controleren om te zien of hij een “bomb” bij zich had. Ik schiet in de lach (domme amerikanen dacht ik nog) en zeg, “oh dear” waarop de man heel raar kijkt en even vluchtig in Patrick zijn rugzak kijkt. Lekkere controle dacht ik nog….Maar hij vroeg helemaal niet of hij een bom in zijn tas had maar een bottle….en vond mijn reactie nogal verdacht….

Eenmaal binnen konden we eens goed bekijken hoe dit theater er uitziet. Natuurlijk weer met lekker veel kitsch ornamenten net als de Civic maar met een meer grieks/romeins tintje. We zaten bovenin omdat ik niet te dicht bij het podium wou zitten maar ook omdat het een tafeltjes opstelling was beneden en daar heb ik tot nu toe alleen pech mee gehad (er zit altijd een grote meneer of een hoed voor mijn neus). De stoeltjes boven hebben betere tijden gezien maar de decoratie is echt erg grappig. Patrick pastte niet zo erg in de stoeltjes maar het ging net.

De voor-act was eigenlijk wel erg grappig dus ik verheugde me al op onze Dom. Maar ik weet nu waarom standup vaak maar 10 minuten duurt en niet een uur zoals dat dit keer was. Je houdt het gewoon niet vol om langer naar zo’n man te luisteren. Hij had af en toe best grappige dingen maar waarom moet het allemaal zo grof? Nee, Dom was niet echt heel prettig om naar te luisteren en ik was blij dat het afgelopen was. Nu maar hopen dat de 4 Noels leuker zijn……