WOW, wat een geweldige show!

Vrijdagavond was het zo ver. Patrick, Judith en ik gingen eindelijk naar een WoW show. WoW staat voor World of Wearable Art. Een paar zomers geleden zijn we al met mamma in het museum van de bedenkster van WoW in Nelson geweest en het leek me toen al wel erg leuk om dat een keer mee te maken. Gister was het dan zover. Zodra je in de buurt van de venue komt krijg je al een beetje een straat theater atmosfeer. Mensen op stelten bandjes. Vreemde personages die door het publiek lopen en heel veel publiek. De mensen die creaties naar de wearable art show sturen proberen allemaal op hun manier speciaal en uniek te zijn en dat leidt tot heel bizarre creaties en heel mooie en heel grappige. Er zijn dan ook een hoop categorieen waar ze prijzen in kunnen winnen. Helaas heb ik er geen foto’s van want we mochten niet fotograferen binnen maar mijn favorieten waren wel de love of icarus (die kreeg dan ook de overall award) een een creatie gebaseerd op flax in bloei. De Love of icarus was gemaakt van kraagophouders (plastic dingetjes) maar schitterde alsof het van diamanten gemaakt was. Ik vond toch nog een paar foto’s op internet op de pagina van dominion post.

The Love of Icarus

Een andere favoriet was een duo over de Wind in Wellington: Blow Me. Een van de twee moest duidelijk tegen de wind inlopen en de ander met de wind mee. Het was echt heel goed gemaakt.

Blow Me

Hier staat een stukje en een filmpje op internet maar ik weet niet hoe lang de link blijft werken WoW

Wij waren in ieder geval erg onder de indruk van de hele show en kwamen er elke keer weer op terug dit weekend; “Oh, en die was ook erg mooi en die ook, etc” Harakeke

Spelen met het nieuwe Garmin tooltje

In Nederland heb ik bij Waypoint een Garmin 60Cx aangeschaft en alhoewel ik nog steeds geen bladzij gelezen heb in de gebruiksaanwijzing heb ik al aardig wat geprobeerd (ook dankzij de uitleg van Ronald). De wandeling in Gorkum heb ik bijvoorbeeld getraced en vervolgens vergeten uit te zetten tijdens de lunch dus dat is goed zichtbaar. Zondag natuurlijk onmiddelijk naar Motutapu gegaan. Het duurde even voordat de GPS wist dat hij op het zuidelijk halfrond was en waar de satellieten dan in de lucht hangen maar hij kon Motutapu wel vinden. Helaas is er nog geen kaart data beschikbaar voor het eiland maar ik heb wel een stuk van de walkway “getraced” Het leuke is dat je dat zo in google earth beschikbaar kan maken (voor de mensen die dat niet hebben en wel graag willen volg de link ). Dus dat wilde ik bij deze maar eens doen. Te beginnen met de walkway op Motutapu dus. Je moet het me maar niet kwalijk nemen als er nog dingen niet perfect zijn….Ik moet het nog leren. MotutapuWalkway.kmz  Als je op deze link klikt zou het filetje moeten downloaden en onmiddelijk google earth openen en inzoomen naar Motutapu. Ik weet dat het werkt met Explorer maar weet niet zeker of het in firefox en safari ook werkt.

Zou het echt lente zijn?

Ik ben weer terug in het land van de lange witte wolk. De eerste twee dagen was het meer de grijze dikke wolk maar vandaag, volgens NZ de eerste dag van de lente, voelt het echt als lente.

Het was om kwart over 6 al licht, de merels fluiten en maken veel herrie. En toen ik buiten kwam rook het gewoon naar lente. Ik vind het altijd wat moeilijk om te bepalen of de lente begonnen is aan de hand van planten en bomen maar bij de overburen zag ik een kowhai in bloei en de zuid afrikaanse proteas zijn ook al aan het bloeien, net zoals de paarse magnolia dus ik denk echt dat het lente is geworden.

Met de lunch maar eens testen of de temperatuur ook mee werkt.

Zwemmen met burgemeester Bob

De laatste dag voor de vakantie, althans natuurlijk mag ik het bezoek aan de ESRI conference in San Diego gee vakantie noemen maar het voelt toch wel zo……

De afgelopen twee weken heb ik gebruik gemaakt van het zwembad dat niet al te ver van ons nieuwe kantoor ligt (5 min lopen). Om kwart voor 7 ‘s morgens lig ik in het zwembad om wat baantjes te trekken. Verbazend was het voor mij hoe druk het wel niet is, maar niet zo druk dat je je baan moet delen.

Vanmorgen was ik wel verbaasd. Er stonden drie heren, niet al te elegante posturen aan de kant ,in speedo natuurlijk, die me toch wel bekend voorkwamen. Een daarvan realiseerde ik me was de burgemeester! Bob, is zijn naam en hij ziet er in speedo net zo slobberig uit als in zijn pak. Maar blijkbaar maakt hij ook gebruik van het zwembad. Toch wel grappig zo vroeg op de ochtend.

 De volgende stukjes komen waarschijnlijk vanuit een hopelijk zonnig San Diego. Ik heb mijn (pardon de councils) laptop bij me en zal mijn gmail lezen en af en toe waarschijnlijk ook wel in skype langskomen.

All Blacks vs Ierland

Zaterdag 17 Juni was het dan zover; Patrick en ik zijn eindelijk naar een rugby wedstrijd geweest en wel een nationale wedstrijd; de All Blacks tegen Ierland. Ze hadden de week er voor al tegen elkaar gespeeld en de All Blacks hadden toen gewonnen.

Het was niet zo geweldig weer maar gelukkig had een collega ons geadviseerd om overdekte plaatsen te kopen. We dachten van te voren even gezellig in Kingsland iets te eten en te drinken maar hadden ons niet gerealiseerd dat het zo druk zou zijn. De rij voor de Kingslander (de sports bar) was echt enorm, de mensen stonden braaf in de regen te wachten! Wij zijn uiteindelijk bij een japans restaurant terecht gekomen en hebben gelukkig toch nog wat kunnen eten en drinken. Vervolgens naar het stadion, de juiste gate gevonden en je wandelt eigenlijk zo naar binnen, bijna geen security en controle, allemaal heel gemoedelijk. Veel vaders met kinderen. Ik was wel blij met de vader en zijn zoontje naast ons want zo kreeg ik nog wat uitleg mee af en toe. Want wat je een beetje mist, als je de spelregels niet zo kent is het commentaar van de sport commentatoren, dus volgende keer maar een radio mee voor het commentaar. Voor de wedstrijd was er nog wat entertainment van een middelbare school Ierse dangroep. Het leek me nog al lastig ophet natte gras maar het zag er toch wel erg leuk uit.

Vervolgens de volksliederen van Ierland en NZ en die werden nog behoorlijk mee gezongen. Ik denk dat een hoop kiwi’s nog genoeg Iers bloed door hun aderen hebben vloeien om er iets mee te hebben en misschien wel in het groen te verschijnen voor een wedstrijd.

Vervolgens natuurlijk de Haka. Wij zaten aan de all blacks kant dus zagen we alleen hun achterkant maar Patrick heeft er toch nog een aardige foto van weten te maken.

De Haka voor de wedstrijd

Vervolgens begon de wedstrijd echt. Het was niet de meest spectaculaire wedstrijd en we begrepen niet aldoor waardoor het spel nu weer werd stilgelegd maar het was wel erg leuk om er te zijn. Als er een poos niets gebeurt dan wordt het publiek onrustig en begint All Blacks te scanderen en er zijn zelfs pogingen tot een wave.

Als het bal vlakbij de Try lijn komt dacht ik eerst dat het publiek “boeh” riep maar begreep later dat ze “push” roepen  omdat als je maar als kluwe over de lijn komt en jij de bal in handen heb en op de grond legt, je een try gescoord hebt.

De all blacks hebben gewonnen uiteindelijk, zoals ik al zei niet heel overtuigend maar het schijnt dat ierland nog nooit gewonnen heeft van de all blacks dus heel verassend was het resultaat ook niet.

 

Ik heb hier nog een foto van een actie die ik zelf wel grappig vond. Het is tijdens een ingooi, of liever een inschop. Het team tilt, terwijl er van de zij lijn wordt in geschopt, een van de spelers op om de bal te vangen. Ziet er een beetje uit als een ballet dansje.

 

Ingooi