Afgelopen zondag mijn tweede “weeding day” op Matutapu. Ik kende dit keer al wat meer mensen en verder was een hele groep mensen van leeftijd dus het beloofde zeker gezellig te worden. Voor het eerst kennis gemaakt met Russell. Dit is de man die ook de strategieeen bedenkt voor de herbeplanting en er al vanaf het begin bij betrokken is. Onder zijn leiding zouden we even in een ochtendje wat dooie bramen rooien die ze al eerder hadden gespoten. Dat is niet zo makkelijk als het klinkt. Dooie bramen zijn stug en geven niet mee en bovendien groeide er onder de bramen hopen distels en jonge “Apples of Sodom” De appeltjes lijken een beetje op kleine eikjes maar dan vol met grote doornen. De appeltjes zijn niet eens eetbaar! Na een ochtend ploeteren waren we nog niet eens halverwege maar het werd echt te heet om nog verder te werken. Een van de dames die toch al eigenlijk in de nursery had willen werken viel flauw…… Affijn de lunch aan het strand en zwemmen in zee maakte de zware ochtend wel weer goed. ‘s Middags heb ik me bezig mogen houden met het verzamelen van Kanuka zaad. De Kanuka wordt ook wel Tea Tree genoemd omdat men van de blaadjes thee maakte. Nu wordt er nog steeds olie uit gewonnen. Maar op Motutapu worden de zaadjes verzameld om in de nursery nog meer bomen te kweken en verder te kunnen uitplanten op het eiland. Het was weer een heel leuke dag met veel discussies op de boot terug (die doet er nu eenmaal 2 uur over……en heet de “mail run”) over hoe het verder moet met het herbeplanten van het eiland.

Gister, een stralende zondag, ben ik met 17 andere vrijwilligers gaan werken aan de herbeplanting van een eiland in de Hauraki golf voor Auckland; Motutapu. Het eiland is zo’n 150 jaar geleden door 1 eigenaar gekocht en die is gaan boeren op dit eiland. Het heeft ooit helemaal vol met bush gestaan maar is nu bijna geheel een grasvlakte. De stichting Motutapu wil graag proberen om 20 % van het eiland weer bush te maken maar zoals alle plekken in Nieuw Zeeland hebben ze hier ook problemen met “intruders”. Zowel beestjes als planten. Beestjes in de vorm van ratten, possums, wallaby’s, stoats, wilde katten, etc. Ze hebben de wallaby’s al terug naar Australië gestuurd en de possums gewoon uitgeroeid maar de andere beestjes wonen er nog. Wat we gister gedaan hebben is de zgn. moth plant aanpakken. Dit is en klimplant die die nieuwe boompjes verstikt. Om 9 uur ging de boot naar het eiland. Dan zitten de vrijwilligers nog een beetje onwennig bij elkaar. Op het eiland worden we met 2 pick-up trucks vervoerd naar de “nursery” waar ze de nieuwe aanplant zelf uit zaad opkweken. Daar aangekomen worden we verdeeld in een groep die het niet erg vind om vies te worden en wel tegen de warmte kan en een groep die in de nursery blijft werken. Het leek me wel leuk om een keer goed in de bush rond te stampen dus ging ik leuk met de groep die het niet erg vond om vies te worden mee. Weer in de pick-up trucks over het eiland gescheurd totdat we bij een stuk aan plant bush komen. Er staat wel een hek omheen, vanwege de schapen en op elk paaltje staat een nummer en een richting waarin je moet lopen om je strookje te kunnen wieden. Ik wordt als nieuweling ingedeeld bij Ken, Thai en Alex. Alex is ook nieuw en komt uit Spanje, Thai is een veteraan en ik denk dat hij uit Japan komt maar ik weet het niet zeker. Ik het begin denk ik aldoor dat Ken Kim heet maar dat klinkt hier bijna het zelfde want als ik hem Kim noem heeft hij niet eens in de gaten dat ik geen Ken zeg…… Met zijn vieren vallen we de bush aan, dat wil zeggen de onkruiden. Het is grappig hoe snel je weet welke onkruiden eruit moeten en welke nieuwe plantjes zijn. Het blijkt ook wel dat ik bij ons in de tuin ook wel het een en ander eruit moet halen omdat het zulke verschrikkelijke onkruiden zijn. Vooral de moth plant. Hij ziet er leuk uit met witte bloemetjes en grappige vruchten maar maakt alle bomen waar hij in klimt uiteindelijk dood. Het is nogal een kruip-door-sluip-door werk om uit te vinden waar de worteltjes zitten en binnen de kortste keren zit je onder de schrammen en zaadjes van allerlei planten. De plant heeft ook een sap wat ontzettende vlekken geeft en enigszins brand op je huid. Het is wel leuk dat je binnen een uur het idee hebt dat je elkaar kent. Om half een worden we weer opgevist en naar het strand gebracht om een lunch (zelf meegebracht) te nuttigen en er was nog tijd om even te zwemmen. Na de lunch weer terug in de bush om nog meer planten eruit te rukken. Gelukkig was er na de middag sessie nog tijd om even in het water te springen voordat de ferry ons terug bracht. De ferry deed er op de heenweg een half uur over maar op de terugweg doet hij een zogenaamde mailrun en dat betekent dat de ferry langs nog 2 eilanden gaat voordat hij weer op weg gaat naar Auckland met het gevolg dat we na ruim anderhalf uur weer in auckland op de kade stonden. Wel erg leuk omdat je dan nog even de tijd hebt om met iedereen te babbelen. Het is in ieder geval zeker voor herhaling vatbaar!