Archive for the ‘Auto Perikelen’ Category
Brake Fade?????
November 21st, 2004
Zoals eerder vermeld hebben we dus een auto gekocht. Gister het ding laten servicen door George uit Roemenië. Mijn collega komt uit Roemenië en die heeft allerlei kennissen en vrienden die iets kunnen regelen zodat wij bij deze George uitkwamen. Hij is een zogenaamde mobile mechanic, dat betekent dat hij gewoon aan huis komt en ter plekke je auto serviced. Best wel heel handig. Gister natuurlijk meteen de auto uitgeprobeerd en prompt verdwaald in een buurt net ten westen van ons. De auto rijdt wel lekker.
Een plaatje geleend van een site genaamd http://www.hillside-retreat.co.nz/local_info.htm
Vandaag wat dapperder zouden we naar Piha rijden. Een strand aan het westen via een nogal bergachtig weggetje. Vooral het laatste stuk is heel stijl en bochtig omlaag. Tot mijn grote schrik deden de remmen het bijna niet meer en begon de auto naar brandend rubber te stinken. Wel heel aangekomen beneden maar toch maar de AA gebeld. George had gister net de remblokken vervangen dus raar vond ik het wel…. Ik had al visioenen met dat we weggesleept moesten worden of een verschrikkelijke lemon gekocht hadden en dergelijke….Na een uurtje kwam de AA meneer die meteen al zei dat het “brake fade” zou zijn. Nooit van gehoord. Blijkbaar kunnen niet alle auto’s er goed tegen dat je de rem ingedrukt houd bij het naar beneden gaan van heel steile hellingen en dan gaat de remvloeistof koken????? De goede man komt bijna elke dag op Piha om dit te vertellen aan verschrikte automaat rijders. Misschien moeten ze maar een bordje neerzetten bij de helling met de de mededeling “Pump your breaks” Na een uurtje is er niets meer aan de hand en kun je gewoon weer verder rijden. Op de terug weg durfde ik natuurlijk bijna niet te remmen met gevolg dat we binnen een uur weer thuis waren, Patrick was niet eens misselijk………
Posted in Auto Perikelen | Comments (4)
Van de huizenveiling naar de auto veiling
November 16th, 2004
Omdat we na een jaar beseffen dat het toch wel handig is om een auto te hebben hadden we besloten om maar eens wat rond te gaan kijken en er een te kopen. Patrick had al een poosje terug de “Dog and Lemon Guide to Cars” gekocht zodat wij, onwetende trein reizigers, konden bekijken welke auto we absoluut niet en welke we wel moesten aanschaffen. In het boek staan duidelijk meer autos die we niet moeten kopen dan autoos die we wel kunnen aanschaffen. Ik werd er wel een beetje somber van.
Mijn collegae leken er genoeg van kregen dat ik geen auto heb (ik weet niet wat ze er voor last van hebben) en besloten om eens met mij te gaan kijken op een andere veiling die wat dichter bij werk was. Leuke auto gezien maar helaas de volgende dag verkocht. Vorige week nog een keer gaan kijken en zagen we wel wat leuke autoos.
Hoe werkt het eigenlijk. Wel, je komt binnen pakt het lijstje van die dag en gaat op zoek in een grote hal naar de autoos die dag geveild worden. Veel vallen er direct af omdat er plassen olie onder liggen of er zitten meer dan alleen de gebruikelijke Nieuw Zeelandse krasjes en butsen in of ze zijn gewoon te duur of te oud. Elke auto heeft wel een beschrijving met de km, motor grootte, leeftijd,aantal eigenaren en een geschatte prijs. Als er wat leuks tussen zit dan vraag je de sleutels van de desbetreffende autoos en rij je er wat rondjes in in de hal of buiten op het terrein. Je doet de motor kap open pruts wat aan dingetjes en doet alsof je er erg veel verstand van heb…… We vonden een zwarte honda logo wel erg aardig maar omdat we zulke sukkels zijn en eigenlijk helemaal niets weten van autoos hebben we op het terrein een mechanical check laten doen door een onafhankelijke instantie. Helaas kwam daar naar voren dat de transmissie van de auto niet geweldig was dus vonden wij dan hoeven we ook niet zoveel te betalen. Tijdens de veiling kregen we niet eens de kans om te bieden zo snel ging het… De auto werd op een prijs die we er niet eens voor wilde betalen al doorgedraaid.
Het veilen zelf. De auto wordt voorgereden en de veilingmeester begint met een prijs gaat dan omlaag net zo lang totdat iemand bied en dan gaat de prijs weer omhoog. Op een gegeven moment is de “reserve” bereikt en gaat er een groot bord “now selling” branden degene die dan het hoogste bod heeft heeft de auto gekocht. Wordt de “reserve” niet bereikt dan wordt de auto doorgedraaid en overlegd met de hoogste bieder.
Vorige week dinsdag waren we heel moedeloos. Niet eens zeker of de auto waar op zouden gaan bieden wel een leuke auto was, geen mechanical check…Affijn toch maar naar de veiling om te zien of het wat zou worden. Het was ook een veiling van zgn reposessed cars, dat zijn autoos die door verzekerings maatschappijen of finance bedrijven worden verkocht. Wat gaan die dingen goedkoop weg. Ik denk dat we daardoor een beetje aangestoken werden…. Er werd een Jaguar verkocht uit 88 met 3.5 l motor voor 2300 dollar dat is nog geen 1200 euro!!! De veiling meester doet wel heel erg zijn best om autos te verkopen. Ik heb hem 1 keer horen vragen aan iemand, “Are you in?, No, why not, it is in your price range” Hij spreekt de bieders echt persoonlijk aan en probeert ze desnoods met 50 dollar tegelijk toch meer te laten betalen dan eigenlijk de bedoeling is.
Toen de auto voor kwam rijden waar we op zouden gaan bieden was ik toch wel een beetje zenuwachtig. Pat hield braaf 2 keer zijn bordje op maar we hadden niet eens goed door dat we de hoogste bieder waren zo snel ging het. Na wat heen en weer gesteggel over de reserve en de prijs die wij wilde betalen hadden we ineens een auto gekocht!!! Helemaal beduusd en eigenlijk helemaal niet zo blij als ik verwacht had zijn we naar huis gegaan.
Volgende dag de auto opgehaald en Patrick heeft hem naar huis gereden met de gele L plaatjes in het raam en nu staat er ineens een auto op de oprit. Ik moet zeggen dat het nog steeds niet tot me doordringt, vanmorgen toen ik vroeg de voordeur uitliep schrok ik dat er een auto op de oprit stond……en prompt ga ik nu op de fiets naar mijn werk.
Posted in Alles en Niks, Auto Perikelen | Comments (3)