Kort van te voren besloten toch weg te gaan met Pasen. Samen met Andries gezocht naar leuke overnachtings plaatsen die ook de 5 maanden oude Jedi (golden retriever) onderdak wilde geven. Een beetje een rare itenary maar wel heel interessant is het geworden.

Vrijdag ochtend, bedacht vroeg weg te gaan maar door allerlei gedoe was het donderdag zo laat geworden dat we pas tegen een uur of half 10 wegreden. Heel Auckland gaat met goede vrijdag rijden dus het was best druk vooral het eerste stuk op de snelweg.

 

Zo tegen Tirau waren we wel erg gaar en hebben bij de goede herder en zijn enorme hond maar een kopje koffie gedronken. Een uur later was het nog steeds druk maar het schoot wel op zo wat later op de middag waren we in Rotorua en hadden ons huisdier vriendelijke motel gevonden. Het was zo vriendelijk dat ze zelfs wat paas leukigheidjes hadden voor Jedi, die daar natuurlijk erg blij meer was. Een late lunch genoten en toen toch maar eens op weg naar de stad zelf. Het rokende park in de stad was de eerste stop. Het is 6 maanden geleden geloof ik nog weer uitgebarsten met nieuwe modderpoeltjes etc. Helaas moest Jedi in de auto blijven want hondjes mochten er niet in. Hij was het er niet mee eens……….

Ik was al een paar keer eerder in dit park geweest, de laatste keer met Erica en Michiel, maar het zag er weer heel anders uit. Een van de meertjes was wel heel erg aan het stomen en borrellen en de kleuren waren heel erg mooi. Het water is of heel helder en op andere plekken weer melkig blauw en natuurlijk ruikt het er heerlijk……

Wilden toch maar een plekje vinden waar Jedi (de hond) ook wat kon rondkijken en zijn richting het museum (het oude badhuis en meest gefotografeerde gebouw in Rotorua denk ik) gegaan. Auto neergezet en langs het meer gelopen. Er zitten enorm veel vogels in het meer dus echt heel smerig kan het toch niet zijn met al die zwavel toestanden maar echt lekker ruikt het niet………

We konden niet meer leuk met een bootje mee die middag/avond dus het ontbijt voor de volgende dag geboekt op een boot met aansluitend een tochtje over het gebied met een watervliegtuig…

Hierna hadden we wel een biertje verdiend en we vonden zomaar een belgische tent en ik heb Andries kennis laten maken met bitterballen. Ik moest zo hard lachen toen ik dat zag maar ze smaakte best wel echt alhoewel ik niet echt een kenner ben. De eigenaren waren vlaams dus het was ook wel gezellig kletsen met ze.