Chinese Lantern festival
March 16th, 2007
Hoog tijd voor weer een stukje leek me zo. Ik doe vanalles maar vergeet er over te schrijven. Eesrt het lantern festival dan maar.
Chinees nieuwjaar is geweest en dat is ook de tijd dater in Albert Park het Lantern festival gehouden wordt. Ik weet niet goed of de lantaarns of het eten het hoofdmotief is om er heen te gaan maar allebei is altijd de moeite waard.
Â
Het was voor mij ook de eerste keer om de vriendjes van fllickr te ontmoeten. De NZFlickrmeetup group had er afgesproken en het leek me wel leuk om eens rond te lopen met mensen die fotograferen echt serieus nemen.
Ik had een vage afspraak met ze omdat ik eerst naar Motutapu ging maar gewapend met een telefoonnumer ging ik naar Albert park. Ik zag wel fotografen maar die zagen er op de een of andere manier niet uit als de flickr groep. Dus ik heb Bryan (gilowe) gesmst en hij smst terug. We zijn onder de eikeboom, ik draag een bril en heb zwart haar oid. Ik schoot onmiddelijk in de lach want het hele park staat vol eikebomen, veel mensen hebben zwart haar en een bril, dus toen maar gebeld. Bryan and ander Bryan (beeyage) snel gevonden en later ook Edwin en Aimi. Beetje gekletst en bij het podium gekekeken wat voor artiesten er allemaal optraden. We wachtten eigenlijk op het optreden van Red Poppy (een chinese drumband van 5 chinese meisjes die traditionele drum modern maken) maar moesten eerst door een soort tussen de schuifdeuren toestand doorstaan.
Er waren grappige maar ook pijnlijk grappige en zelfs aschuwelijke optredens. Van mannenkoren die volgens mij een chinese versie van zie de maan schijnt door de bomen zongen (????) tot de chinese opera zangeres die echt geen microfoon nodig had. En ondertussen een grootvader en kleinzoon. Grootvader op zo’n chinees jengel strijding en kleinzoon op een viool maar ook nog met begeleiding van een chinees orkest op band. Grootvader was erg veel eisend voor de jongens van de techniek met steeds weer andere plekken voor de microfoon. Ik denk niet dat hij erg goed hoorde wat wij hoorde want het was echt tenenkrommend. Mijn niewe flickr vriendjes schoten in de lach omdat blijkbaar toch zichtbaar de rilingen over mijn rug liepen. Uiteindelijk werd het toch eindelijk tijd voor Red Poppy. Dat was wel een indrukwekkend optreden. Hele strakke choreografie en opzwepende muziek. Dankbaar foto materiaal.
De danschool was ook wel erg leuk om naar te kijken. Met twee heel kleine danseresjes die wel heel lang hadden moeten wachten totdat ze eindelijk mochten optreden.
Inmiddels wel erge honger gekregen dus ben ik met Bryan opstap gegaan om het eten te bekijken en te testen. Goeie sate gegeten en gekeken hoe een seafood stirfry company wel erg mooi eten maakte. De vlammen schoten erg hoog op.
Later op de avond nog met verbazing naar een slangenmens gekeken die met wel zeven kandelaren met kaarsjes nog steeds in allerlei bochten kronkelde. Helaas had ik daar geen goeie plek om foto’s van te maken maar was wel heel mooi om te zien. Het geheel eindigde met vuurwerk. Naar boven gewandeld om mijn bus te halen en toen kreeg ik nog een tractatie met een mooi zicht op de verlichte skytower.
Posted in New Zealand | Comments (2)
March 16th, 2007 at 20:19
ja dit is wel een belevennis heel mooi bedankt dat we mee mogen genieten lucie
March 20th, 2007 at 2:04
Heb steeds het idee dat ik die chinese trommelaars ergens heb gezien; zou er nog zo’n vrouwengroep zijn? verkochten ze nog CD’s? Arme kleinzoon van chinese grootvader, overigens.