Zo, weer terug in NZ. Na Vanuatu valt het wel een beetje tegen. Ik ben denk ik toch meer gemaakt voor de tropen……

Vanuatu is een heel goed land. Eigenlijk kan ik alleen iets zeggen over Santo (Espirito Santo) want dat is het enige eiland wat we bezocht hebben. Mensen zijn heerlijk relaxed (inderdaad een groot jaaaman gehalte) zijn heel vriendelijk, laten je voornamelijk met rust en als ze zin hebben willen ze je best helpen.

Santo heeft geen avond/nacht leven. Eten doe je toch echt voor 8 uur 's avonds en daarna is er niet veel meer te beleven. De zee zit vol vis maar die vind je niet terug op je bord, wel veel biefstuk.

Kava bar's hebben blauwe lichtjes aan de straat hangen zodat je weet dat je daar de lokale modder kunt drinken (heb jij daar nu de hele tijd gezeten toen je op Vanuatu zat, Ties?), maar dat hebben we niet gedaan. We hebben het gelaten bij Tusker, het lokale bier.

Omdat we meteen de eerste dag doorvlogen naar Santo vanaf Port Villa moesten we "even" wachten op de domestic airport. Toen ik direct onze koffers wilde inchecken, vertelde de meneer mij dat ik beter nog even kon wachten omdat er nog 2 andere vluchten zouden zijn en mijn bagage dan misschien op een ander eiland terecht zou kunnen komen.... Wel heel eerlijk dat je dat zelf gewoon toegeeft. Op Santo kwam Luc ons halen om naar Coral Quays te brengen. De zon ging net onder en meteen werden we getrakteerd op een mooie zonsondergang. Die te fotograferen is vanuit de auto was een beetje te enthousiast. Een leuke bungalow gekregen met overal bloemen neergelegd. zelfs op de wc bril en het wc papier. Bij het ontbijt kwamen we Steve en Judith tegen die net een duik cursus achter de rug hadden en nu alleen nog fun - dives gingen maken. Ze vroegen of Mamma en ik meegingen maar dan wel over 10 minuten. Ik dacht nog alleen te gaan snorkelen dus alleen snorkel spul meegesleept maar al snel nadat we kennis gemaakt hadden met Mal en Tony besloten na de lunch gewoon mee te duiken zodat Steven en Judith 2 duiken konden maken. Het bootje van Santo Island Diving is een bananen boot met dakje. Het is dus even wennen er in en eruit gaan. Blauwe plekken gaan dus gezellig op met de schroei en verbrand plekken.

De duik was geweldig. Mooie dingen gezien, echt heel grote clam en veel visjes en koraaltjes. Het zicht was niet geweldig en je kunt op de foto’s ook goed zien dat er niet veel licht naarbeneden kwam. Het is tenslotte ook regentijd. Water is wel lekker warm, zo’n 29 graden dus daar is het best 50 minuten onder water uit te houden. Natuurlijk afgesproken om nog een paar keer te gaan duiken en het was echt heel erg de moeite waard. Net als het snorkelen bij Aore Island. We hebben een dagje paradijs gedaan en zijn daar ‘s morgens met een bootje heen gegaan. Strand voor ons zelf. Gelunched in het lege restaurant en ‘s middags nog weer lekker snorkelen voordat het bootje ons weer terug bracht naar Luganville. Veel clown fishes en zeepaardjes die geen krulstaartje hebben en vele andere koraaltjes en visjes. Ik moet echt nog een keer terug in de droge tijd om te zien hoe het er dan uit ziet ook al is het water dan een paar graden koeler……

 

We hebben niet alleen onder en in het water gelegen. Luc had ons gevraagd vrijdag met zijn dagtour van het eiland mee te gaan. Vandaar dat we met Angela en haar 5 jarige spruit Theo op pad gingen uiteindelijk niet met Luc maar met Peter, zijn neefje. Zijn zinnen begonnen allemaal met “Excuse me” en als je dan niet meteen antwoord gaf “I said Excuse me….” heel grappig. De asfalt weg was al snel weg en alleen nog onverharde hobbelwegen. Eerst naar de Riri river alwaar we eerst de kano-man moesten zoeken want die was kwijt, deze man zou ons de rivier opvaren naar een blue hole. Er was een beetje heen en weer rijden voor nodig om de man te localiseren maar uiteindelijk was hij er en had een kano voor ons om in te stappen. Direct zijn de locals wel want ik schoot erg in de lach toen hij tegen Corriezei “You old woman, sit in the middle” Hij begreep niet zo goed waarom ik daarom moest lachen.

De rivier is heel helder en de bodem is wit zand dus dat geeft een heel apart beeld van de rivier. Het water wordt blauwer en blauwer totdat we bij het blue hole komen en dan is het gewoon onecht blauw. We stappen daar even uit om de omgeving te bekijken en vinden grote heremiet kreeften en grote spinnen.

Nadat we weer afgeleverd zijn bij Peter, die erg diep ligt te slapen in de bus die hij zou bewaken met onze spullen, gaan we verder op weg naar Loc Noc Beach. Onderweg nog een grote Copra drogerij gezien en heel veel palmbomen. Loc Noc is een idyllisch strand met een resort maar er is niemand dus wij hebben het strand voor ons zelf. Lekker gezwommen en gelunched en ons vermaakt met heremiet kreeftjes in alle kleuren en maten. Na de luch weer terug door alle palmbomen tuinen maar dan slaan we af om nog een blue hole te bekijken. Deze is diep donker blauw en we moeten er in zwemmen van Peter. Eigenlijk niet zo’n zin maar het is eigenlijk heel lekker verkoelend water en al het zout wordt zo mooi afgespoeld.

 

Ik vond het jammer om na een week al weer terug te gaan maar helaas, die vakantie dagen hier……

Als afscheids cadeautje kregen we op de airport in Luganville (die is veel mooier dan die in Port Villa) een regen grind en stof. We zaten al netjes in de wachtruimte voor vertrek toen er een 737 wegging. De airport is nog maar net een international airport en niet gewend aan straal motoren. De wand is niet helemaal grind dicht blijkt vooral niet als de 737 zo vlakbij de wand keert richting baan……. Gelukkig kon iedereen er om lachen….

Het was een goed bezoek in ieder geval.