De zon deed het niet meer de laatste dag maar we waren nog niet uitgekeken in Russell. Wilden nog het museum bekijken wat recht tegenover ons apartementje zat. Moesten wel even wachten want het ging pas om 10 uur open. Zodra de deuren open gingen, hop de tasjes weer in de auto, uitgechecked en het museum in. Het was wel een heel klein museumpje maar wel leuk om wat over de historie te zien en foto’s en dergelijke. Het Pompallier huis stond ook nog op de agenda. Dit is een mooi stenen huis (soor vakwerk) gebouwd door Franse monniken die in Russell neergezet waren door Bisschop de Pompallier om de Maori van religieuze literatuur te voorzien als de catachismus en dergelijke. Hele leuke rondleiding gehad en een hoop geleerd over de manier waarop de boeken werden gedrukt. De eerste drukker was een lekebroeder die in Frankrijk geronseld was, daar een 6 weekse cursus voor drukker had gevolgd een passage op een boot kreeg en verder niets, geen loon of wat maar. Hij moest vervolgens de al aanwezige broeders leren boeken te drukken. Ze deden alles zelf, zelfs het leer looien voor de kaften van de boeken. Er ging een hele hoop werk in zitten en vervolgens werden de boeken gratis weggegeven aan de Maori. Na een jaar of 8 was Russell inmiddels niet de hoofdstad meer en was er niet veel meer te beleven en werd de drukkerij opgeheven en helaas zijn er nog maar 4 boeken over van de die duizenden boeken die ze gedrukt hebben. Buiten in de mooie tuin nog even gespeeld met de camera en geprobeerd bijen en hommels te fotograferen maar dat is nog niet zo gemakkelijk; ze zijn een beetje bewegelijk zoals je in deze foto kunt zien.

Toen werd het toch echt tijd om weer richting Auckland te rijden. De oostkust is echt een stuk minder leuk dan de westkust om te rijden en Marsden Point is geen aanrader al staat er dat het een toeristische route is om te rijden! Nou alleen als je olie rafinaderijen een toeristische attractie vind! Gelukkig was Uretiti beach wel een leuk plekje en daar hebben we gelunched en nog even over het strand gewandeld. Lekker met spitstuur door Auckland rijden over de Harbour bridge maar gelukkig waren er nog veel mensen op vakantie dus was het niet al te erg. Voor het eerst over het nieuwe stukje snelweg gereden wat juist voor kerst geopend is. Vanessa (een van de Motutapu mensjes) heeft daar aan gewerkt en nu hoef je niet meer van de snelweg af als je van de Harbour bridge naar de 16 naar het westen wil. Wel heel gaaf hoor, het is een mooi stukje weg! Veilig en wel weer in huis aangekomen en dan begint het gewone werkleven weer.