Gister weer naar “mijn” eiland geweest. Ik was er ongeveer een maand niet geweest en wat kunnen de mothplant zaden groeien zeg, in die tijd. Eerst braaf een grid van Russell gedaan maar na de lunch werd er weer gerebelleerd. We waren alleen met de oude garde en wij weten natuurlijk zelf wel hoe het moet. We rijden dan langs paddock 14 en zien vanaf de weg een mothplant uitbarsting en moeten dat natuurlijk wel “even” aanpakken, vooral als er grote pods aanhangen. De bush is echter zo dicht dat er wel iemand op de weg moet blijven staan om de richting aan te geven waar ongveer de mothplant zit. Maar ja dan moet je wel zien waar de bush bashers zitten in die bush. We hebben het zo gedaan dat ze dan aan de boom schudden die ze als eerste zagen dus als je vanaf de weg kijkt zie je af en toe zo’n boomkruin schudden en dan kun je links omhoog en bij de vierde cabage tree zit de mothplant. Het komt er op zo’n middag op neer dat je daar dan toch niet de 2 voorspelde minuten over doet maar 2 uur want je rolt van de enige uitbarsting in de andere. Je kunt natuurlijk denken dat het geen zin heeft omdat we vorig jaar ook zoveel weggehaald hebben en nu zit het er weer, maar we zien toch wel verbetering. Het is duidelijk minder dan vorig jaar dus het is beter om nu vol te houden enzoveel mogelijk zaaddozen te verzamelen. Wat je nu ook ziet is dat de jonge mothplantjes onder de dichtere bush nu dood gaat aan het eind van de zomer; bijna geen licht en water. Dat is ook wel goed om te zien. Dus ondanks dat het lijkt of er nooit een eind aan komt gaan we toch door!