De periode van boompjes planten is weer voorbij en het is nu weer zaak om de onkruiden te lijf te gaan. Van Bridget Winstone (een van de mensen van de trust) kreeg ik een paar foto’s om te gebruiken op mijn weblog. Ze staan al op flickr maar ik dacht, ik zal ze hier ook maar eens plakken.
Deze eerste is het uitzicht op Rangitoto en Motutapu. In het midden zie je nog net de brug tussen de twee eilanden. Rangitoto is helemaal bebosd zoals je ziet en Motutapu is veel meer grasland. Aan de linkerkant is ook de baai Islington bay (Izzy bay in de volksmond) te zien waar de ferry aanlegd als we met genoeg mensen zijn anders worden we op Rangitoto Wharf gedropt dat is een stuk verder. Een rit achter in de pickup truck over scoria is niet altijd even fijn (het hangt van de chauffeur af, als Neil rijdt en Ken zit achterin dan is het niet echt aangenaam)
Dit is het gebied waar we onze meeste tijd doorbrengen. De Home bay Area. Je ziet in de verte net waar het strand begint. Deze foto is al wat ouder want het is nu al een stuk beboster en dit jaar hebben we er weer een hoop boompjes bijgeplant. Als het mooi weer is lunchen we aan het strand van Home Bay en in de zomer wordt er ook gezwommen. In home bay staat ook het oudste huis van het eiland. De “Reed Homestead”; dit is het originele huis van meneer Reed die ooit eigenaar was van het eiland. De trust beheerd het huis en ze hebben net goedkeuring gekregen om het op te knappen. Het wordt een informatie centrum. Ik hoop dat er ook wat slaap faciliteiten worden gemaakt want het is echt een geweldige locatie.
De laatste foto is een grapje. Bridget (de fotografe) vindt altijd dat ze foto’s moet hebben van mensen die lol hebben in wieden zodat ze op deze manier meer mensen trekt. Ik weet niet of deze foto daar aan mee helpt. In mijn rechterhand heb ik een mothplant pod, een grote, en in de andere hand de wortels van de akelige klimmer en kruiper. Ik meen me te herinneren dat we met deze zeker 5 minuten bezig geweest zijn om de wortels te volgen en we kwamen zeker 40 meter verder uit dan waar de pod hing.
Wat is scoria? Voor de duidelijkheid wil ik even opmerken dat als Cristel het over we heeft ze haarzelf en de andere vrijwilligers bedoeld. Hoewel ik een paar keer per jaar mee ga ben ik geen vrijwilliger die elk weekend al hakkend in de bush door brengt….
Mijn taak is meer met afgrijzen toekijken hoe Cristel van top tot teen onder de rode schrammen zit van de gorse en overal doornen uit trekt. Gebruik dan ook goede handschoenen zeg ik dan…
Scoria is another name for a highly-vesicular (almost “frothy”) basalt. The black, ovals features in this photomicrograph are vesicles. Note the acicular, white plagioclase laths throughout and the euhedral, white olivine phenocryst at the lower right.
http://www.geolab.unc.edu/Petunia/IgMetAtlas/volcanic-micro/scoria.X.html
heel leuk om te zien wat voor zaden er aan komen of vruchten .en Patrick kijk er goed naar dat cristel geen ontstekingen krijgt dus jou taak is ook belangrijk vind je moeder en goede handschoenen is wel heel belangrijk. maar het lijk me aangenaam om dit stukje n.z. te zien en te bewerken.