Ik heb best een spannend weekend achter de rug. Deze week zit in in Wellington voor een cursus en dacht om het leuk te maken met de trein te gaan van Auckland naar Wellington met een overnachting in National Park (vlakbij de skivelden van Mt Ruapehu). Dit keer geen vertragingen en om 7.25 am ging de trein echt weg. Vanaf Hamilton begint het echt mooi te worden. Wat vooral opvallend was in het begin van de rit was de rare laag hangende wolken waar de trein af en toe doorheen reed. Omdat je zover kan kijken en de wolken niet heel erg groot zijn geeft dit een raar licht effect, een beetje mysterieus. De wolken hebben ook een rare paars/bruin/gele kleur. Naar mate de ochtend vorderde verdwenen deze wolken en kwamen we geleidelijk aan ook meer in de bergen en heuvels terecht. Er is een viewing platform vooraan de trein waarbij je goed naar links en rechts kunt kijken zonder glas, alleen zie je dan te tunnels niet echt aankomen. Wat een herrie als je buiten staat en je gaat in een tunnel. Ik dacht echt dat mijn trommelvliezen zouden barsten maar dat gebeurde gelukkig niet. Zo rond half 12 was daar ineens “DE BERG”, ik moet dat wel in hoofdletters schrijven want zo’n indruk maatkt Mt. Ruapehu(voor een redelijk live beeld van de berg kijk hier eens). Onder een strak blauwe hemel is daar ineens die enorm hoge berg met hoge besneeuwde toppen. Echt ongelooflijk mooi. Natuurlijk heb ik hopen foto’s gemaakt maar vanuit een schommelende trein is dat misschien niet al te gemakkelijk. Het filmpje is bijna vol dus hoop ik ze deze week nog op flickr te kunnen zetten (cursus computers zijn overal goed voor….)

Om een uur of 1 kom je dan aan in national park, een heel nietig dorpje onderaan de berg op het plateau. Het is er erg drassig en het regent er heel veel. Wat ik me niet realiseerde was dat de skivelden bijna 20 km verderop zijn en als je na de lunch daar nog heen wil moet je wel je best doen. Gelukkig was Joanne van Skihaus (het hostel waar ik verbleef) zo aardig om even rond te bellen en om 3 uur kon ik mee met de bus die de skiërs weer ging ophalen. Hoe dichter je bij de top komt hoe bizarder het landschap wordt van het zogenaamde “beech forest” (kleine boompjes en alles nat) naar wat meer alpine waarbij je veel rotsen, flax en mossen heb en aldoor die besneeuwde toppen daarboven. Eenmaal boven is het niet meer zo vredig met al die skiërs op allerlei veldjes. Het was helaas te laat om nog met de skilift naar boven te kunnen maar ik had toch een ongelooflijk uitzicht en natuurlijk even op de sneeuw gestaan. Ik wist ook niet dat het een “Lord of the Rings” site was. Gandalf moet op een gegeven moment een langs stuk over sneeuwvelden hoog in de bergen lopen, dat was op de sneeuwvelden van Ruapehu. De sombere rotsige gebieden juist onder de sneeuw zijn gebruikt voor Mordor. Leuk om te weten toch? Ik zal deel twee van de rit later beschrijven. Hopelijk met foto’s……