Nou het is weer voorbij voor een jaar en helaas is de winter nog niet voorbij, alhoewel de bollen al volop bloeien maar ik heb in inmiddels begrepen dat bollen hier geen voorjaars bloemen zijn maar midwinter bloemen.. Goed de films. De hele week weer rustig tot vrijdag. Met meteen een behoorlijk heftige film maar wel erg goed en zeer aan te raden. 36 quai des Orfèvres Een film over 2 politie officieren die elkaars rivalen zijn en aan het eind ook elkaars vijanden. Ze nemen het geen van beide erg nauw met regels. Ik had af en toe moeite met het onderscheiden van criminelen en politie agenten. Daniel Auteuil en Gérard Depardieu maken de film extra leuk. Zaterdag was het een echte film dag. We begonnen al om 11 uur ‘s morgens met “Mana beyond Belief” Een hele leuke en vaak grappige documentaire over wat verschillende culturen aan rituelen hebben en wat voor hun “Mana” is. Hele uiteenlopende dingen worden gefilmd. Een man in Nieuw Zeeland die vertelt dat Mana ook in de stenen zit, een budhistische tempel die uit een gouden rots bestaat, het “kersenbloesem” festival in Japan (dat bestaat vooral uit Sake drinken), Elvis gangers in Memphis en als laatste een man (Dr Evermor) die de “Forevertron” gebouwd heeft. Meteen hier achter aan (snel van het ene theater naar het andere) Up and Down of Horem pádem. Een hele bizarre film over het moderne Tsjechie. Er komen scheidingen, baby roof, mensen smokkel, voetbal fans etc in voor. Maar het is wel een leuke en vooral grappige film met een heel geel filter als Australië in beeld komt. Na deze film hadden we wel even een pauze om ‘s avonds de film “Rois et Reine” of Kings and Queen” zoals hij hier heet te gaan kijken. Een heel mooie, intrigerende en ook grappige film met veel onverwachte wendingen en diepere verhaallijnen dan op het eerste gezicht lijkt. Zaterdag waren we wel een beetje uit ge-filmfestivalt maar er kwam nog een zondag. Maar twee films maar wel achterelkaar. Een lange zweeds/engelse film, heel mooi en romantisch (Patrick zal wat moeite hebben om het na te vertellen omdat hij veeeeel te laat binnen kwam en vervolgens een mevrouw ging irriteren door zijn boterhamzakje veel te lawaaierig open te maken) “Queen of Sheba’s Pearls”. Het gaat over het leven “in the country” in de jaren 40 en 50 in Engeland. In 1 huis wonen zowel de “reverent” van het plaatselijke kerkje als de begrafenisondernemer en zijn familie. In het begin zijn het allemaal losse volwassenen die of door familie of door het werk met elkaar te maken hebben. Scene’s waarbij een rouwkoets gebruikt wordt om naar het strand te gaan met een volle kist die de achterbak deelt met strandstoeltjes en een picknick mand zijn wel grappig in deze film. De laatste film was wel een waardig eind. Het was een film uit 1925 waarbij het Auckland Philharmoniker voor de muziek zorgde. “Battleship Potemkin” is de titel van de russische revolutie propaganda film. Nu ik er wat over internet ging opzoeken begrijp ik dat de film in de “filmwereld” een hele bekende is en zelfs een beetje uitgekauwd is maar ik moet zeggen dat ik er erg van onder de indruk was. Vooral met de muziek erbij kun je voorstellen hoe mensen er in die tijd naar gekeken moeten hebben en zich daarna sterk wilde maken voor de revolutie. En dat allemaal om een lepel borsht………