De tweede week van het filmfestival zit erop. Door de week hebben we het rustig gehouden met niet te veel films. Dinsdag een heel vreemde film gezien. Een soort horror komedie maar niet in de zin van dat je veel bloed zag enzo, alleen de gedachte aan wat er eigenlijk gebeurde was nogal gruwelijk maar omdat het op zo’n belachelijke wijze gefilmd was was het weer grappig. Het is een film in Hongkong gemaakt, genaamd “Dumplings”. De film gaat over een actrice die haar jeugdige huid terug wil krijgen om de affecties van haar man terug te winnen. Daarvoor gaat ze bij de wat mysterieuze Mei langs om haar “beroemde” dumplings te eten. Maar de inhoud van de dumplings maakt het allemaal wat gruwelijk……. Donderdag naar een Indonesisch/Nederlandse film geweest. “Shape of the Moon” (of stand van de maan in het Nederlands). Ik heb gezien dat hij niet meer in Nederland draait, dat is wel jammer, want ik kan hem echt aanraden. Het is meer een documentaire over een gezin in Jakarta en alle dingen die ze meemaken. De moeder raakt de bank kwijt omdat ze hem gekocht heeft met een lening van een woekeraar en die niet op tijd terug kan betalen, de zoon bekeert zich tot de islam omdat zijn vriendin een moslima is en volgens de leraar die de man bezoekt is daardoor zijn huwelijk met haar niet geldig en zal zij altijd de status van prostituée houden! Het grappige wat deze leraar ook nog beweert is dat het beter is een slechte moslim te zijn als een christen. Zijn redenatie was, dat wanneer je een slechte moslim ben wordt je gestraft, maar als de straf voorbij is kom je in de hemel, als christen heb je echter geen enkele kans om in de hemel te komen. Een andere mooie scène is als de moeder besluit terug te gaan naar geboorte dorp in midden Java omdat ze Jakarta niet meer aangenaam vind om te wonen. Ze bezitten daar nog een huis maar het moet naar een andere plek in het dorp verhuist worden. Wat doe je dan. Je ronselt alle mannen van het dorp en die tillen dan je huis op en sjouwen het naar de nieuwe fundering. Eerst wordt en natuurlijk een bezweringsritueel uitgevoerd om de boze geesten te verjagen en de goede aan te moedigen om te blijven. Als het dan te zwaar blijkt om te sjouwen vraag je Pak Hadji om een lied over Mohammed te zingen en dan lukt het wel. Het huis stond op de nieuwe fundering maar Ibu vond dat de voordeur verkeert stond (met het oog op boze geesten?) dus moesten ze het hele huis nog een keer omdraaien. Vrijdag weer een ietwat bizarre film. “Me and You and Everyone We Know” In deze film is niemand normaal en iedereen gedraagt zich vreemd. Ik vond het wel een grappige film maar Patrick vond het niet een erg leuke film. Er zit niet veel verhaal in maar omdat de mensen zich zo bizar gedragen is het wel een vermakelijke film. Zaterdag twee films. Eerst een hele lange maar wel heel erg mooie film “Life is a Miracle” . Het gaat over een ingenieur die een trein traject aan het aanleggen is in een streek in Servië vlakbij Bosnië. Het trein traject zou de heel arme en nog best primitieve streek moeten veranderen in een toeristisch paradijs. Maar helaas komt de oorlog dichterbij met alle gevolgen van dien voor alle personen in de film. Toch is het geen oorlogsfilm. De oorlog is wel het onderwerp maar het gaat meer om de mensen die in die streek wonen en met heel andere dingen bezig zijn. Een echte aanrader in ieder geval! De tweede film op zaterdag was een documentaire genaamd “The Wild Parrots of Telegraph Hill”. Patrick en ik hadden beiden de beschrijving niet heel goed gelezen want we hadden klakkeloos aangenomen dat deze film in Australië speelt maar het speelt zich af in San Francisco. Het gaat om een man, een wat verlopen type ( hij wordt ergens op het web ook een “Bohemian St Francis” genoemd), die wilde en verwilderde Papegaaitjes voert en ze ook helemaal bestudeerd. Hij kan de individuen onderscheiden en gaat ook op zoek naar waar ze hun nesten hebben en verzorgt ze als ze ziek zijn. Mooi verhaal en leuke opnames van San Francisco en natuurlijk van de vogels. Gister, zondag, maar 1 film, maar wel weer een lange: “Mondovino”. Weer een documentaire maar dit keer over wijn. Of eigenlijk over de mensen die wijn verbouwen. De tegenstellingen tussen de kleine wijn verbouwers en de grote wijnhuizen en Wine corporations uit de VS. Het is een film die je wel aan het denken zet. Het is wel duidelijk dat de filmmaker zelf meer zag in de diversiteit van alle wijn en vooral Michel Roland, een wijn consultant, komt er niet heel goed af in de film. Ik kreeg er wel zin in wijn van…. Dat was het afgelopen week. Deze week door de week geen films, pas op vrijdag weer.