We hebben sinds we de auto kochten nog geen 1000 km gereden en dat is ruim 4 maanden geleden maar hij moest toch gekeurd worden, dat moet hier elke 6 maanden. Dus George onze mobile mechanic gebeld en hij heeft hem eerst nagekeken voordat we de keuring hebben laten doen. Nieuwe schokbreker en nieuw 2hands knipperlichtkapje en het zou moeten kunnen. We hebben dit geen van beide ooit eerder gedaan dus het was wel een beetje spannend. Naar het vehicle testing station gereden (dat is gelukkig open op zaterdag) en daar in de rij gaan staan voor de WOF keuring (de apk heet hier Warranty of Fitness). Patrick reed keurig de auto op de brug voor de inspecteur. De inspecteur riep allerlei aanwijzingen en bevelen maar we konden hem geen van beide verstaan dus Patrick deed maar wat. De inspecteur heeft overal aan getrokken geduwd en gedaan en na een minuut of 20 mochten we weer verder en hadden we onze auto gekeurd voor 6 maanden. Wel een stuk makkelijker dan ik dacht dat het zou zijn. De auto natuurlijk meteen uitgeprobeerd. Patrick had een stukje in de krant zien staan over een “track” (wandelpad) wat de zig-zag track heette in Titirangi (de rand van Waitakere Ranges) dus daar zijn we heen gereden en hebben het pad gelopen. Er waren wel duidelijk wat meer mensen die de krant gelezen hadden maar het is een leuke echte bush wandeling en omdat je van een helling afloopt heb je heel goed zicht op alle lagen van de bus. Veel Nikau palm en boomvarens. Een fantailtje (klein vogeltje met een waaierende staart) begroette ons luid. Het lijkt altijd of ze het leuk vinden om bij mensen te vliegen maar het is meer dat we met onze grote platvoeten insectjes verstoren waar de fantail dan van kan eten…..