Gister was het 5 december, dus Sinterklaas. In het museum van Auckland werd dit jaar Sinterklaas opweg naar Nederland verwacht. De hele ochtend waren er al activiteiten van het Dutch choir en de Dutch dance group. Het Dutch choir was enorm enthousiast en kende de liedjes duidelijk beter dan de dirigent en de pianist die beide geen Nederlanders waren. Maar het was wel erg leuk om mensen zo enthousiast bezig te zien. Zo ook met de dansgroep. Ik moet bekennen dat ik geen enkele nederlandse volksdans ken en het eigenlijk nog nooit gezien heb. Maar deze groep toch wel niet meer zo heel jonge mensen (het oudste lid is 81) had er duidelijk erg veel plezier in. Het zag er dan ook heel erg leuk uit eigenlijk. Maar waarom de heren nu 2 maal pannekoek moesten roepen tijdens een van de dansen onting mij en ik denk ook anderen wel een beetje. ‘s Middags om half 3 was het dan zover. De hele foyer van het museum stond inmiddels vol met volwassenen en kindertjes. Vol verwachting klopt ons hart. We kregen nog een papiertje met wat teksten van sinterklaas liedjes in de handen gedrukt en toen verscheen de goedheiligman met zijn pieten. Sinterklaas zag er wat, ja wat zal ik zeggen, niet zo best uit na zijn lange reis, zijn mijter had er ook wat onder geleden maar het was absoluut Sinterklaas. De opperpiet probeeerde de stemming erin te krijgen door wat liedjes te starten die mee gezongen werden door de volwassenen. De meeste kindertjes keken toch wel erg raar op naar deze verschijning. Wat we eigenlijk ook wel een beetje mistte is het gooien met pepernoten maar ik kan me voorstellen dat ze daar in het museum niet al te blij mee zouden zijn geweest als er pepernoten door de foyer zouden vliegen. Sinterklaas begroette in de hal al veel mensen en schreed langzaam richting de ruimte waar hij audientie zou houden. Die ruimte bleek wel een beetje klein maar na een halfuurtje was iedereen toch binnen. Sinterklaas sprak gelukkig goed engels aangezien veel van de kindertjes niet echt nederlands spreken. Sinterklaas legde nog maar eens de verschillen uit tussen de kerstman en hemzelf en verklaarde de functie van de pieten. Drie van de Pieten waren duidelijk nog in de leer en keken wel een beetje ongemakkelijk om zich heen. Pas toen Sinterklaas verklapte dat hij een labtop had in de auto en het “Grote Boek” alleen nog maar voor de show gebruikt door er wat uitgeprinte blaadjes in te stoppen leefde de Pietjes op, ja een computer daar hadden ze wel oren naar. We hebben het foto’s maken verder maar aan de kindertjes hun ouders en sinterklaas gelaten…..
Jullie hebben toch wel heel hard meegezongen?
Helaas liggen mijn pakjes nog onuitgepakt; Michiels dikke keel overgepakt? Zie uit naar je volgende verslag
Ik had toch eigenlijk wel verwacht dat Patrick in dat pak zat… Suprise, suprise!
P.S. Leuke weblog!